C 407/52

Uzasadnienie faktyczne...Istota niniejszej sprawy sprowadza się w pierwszym rzędzie do zagadnienia wysuniętego przez powoda, iż związek małżeński z pozwaną zawarł jedynie dla nadania nazwiska dziecku stron, jednak bez zamiaru kontynuowania pożycia małżeńskiego z pozwaną, z którą jeszcze przed ślubem umówił się, że nie będą sobie czynili trudności w uzyskaniu rozwodu.Skoro się zważy, że w sprawach o rozwód trzeba mieć na względzie realizowaną przez Państwo Ludowe zasadę ochrony i umocnienia rodziny, która znalazła swój dobitny wyraz w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, oraz że trwałość małżeństwa musi być osiągana poprzez wiadomość społeczną małżonków i wynikający z niej poważny i odpowiedzialny stosunek do obowiązków względem rodziny, należy uznać, że Sąd Wojewódzki miał uzasadnioną podstawę do przyjęcia, iż bez znaczenia ze stanowiska prawnego jest twierdzenie powoda, jakoby pobudką zawarcia przezeń związku małżeńskiego z pozwaną była jedynie chęć nadania nazwiska dziecku stron, zasadnie też przyjął Sąd Wojewódzki, że nieważne i bez znaczenia prawnego jest rzekome porozumienie się stron jeszcze przed ślubem, że nie będą czyniły sobie żadnych trudności w uzyskaniu rozwodu. Uznanie bowiem ważności tego rodzaju umów i orzekanie w oparciu o nie rozwodów, godziłoby w wysokim stopniu w interes Państwa Ludowego, podważając istnienie podstawowej komórki społecznej, jaką jest rodzina, którą strony przez zawarcie związku małżeńskiego założyły. Podobna umowa mogłaby zatem jedynie świadczyć o aspołecznym traktowaniu związku małżeńskiego przez osoby, które ją zawarły, nie moczary natomiast rodzić żadnych skutków prawnych ani też stanowić podstawy orzeczenia rozwodu.W tym stanie rzeczy obojętna jest, okoliczność, czy twierdzenia powoda co do zawarcia takiej umowy są nieprawdziwe, czy też istotnie umowa tej treści doszła między stronami do skutku.Nie można także odmówić słuszność poglądowi Sądu Wojewódzkiego, iż twierdzenie powoda, że zawarł związek małżeński z pozwaną "pod presją" jej rodziny, nie może odnieść skutku gdyż nakłanianie powoda przez rodzinę pozwanej nie może być uznane za presję w rozumieniu ustawy, która mogłaby rodzić skutki w postaci nieważności aktu.Zresztą sam powód popada w tej kwestii w wyraźną sprzeczność, skoro twierdzi równocześnie, że pobudką zawarcia związku małżeńskiego była chęć nadania nazwiska dziecku stron, czyli że zawarł związek z dobrej i nieprzymuszonej woli, a nie pod presją.Gdy zaś powód oparł swój pozew o rozwód na rzekomo zawartej z pozwaną a w każdym razie nieważnej umowie, gdy żądał wskutek tego orzeczeniu rozwodu bez orzekania o winie, nie stawiając w zasadzie żadnych zarzutów pozwanej jako żonie, i gdy popierał wniosek o rozwód, i pomimo odmiennego stanowiska w tym względzie pozwanej, i jednostronnie odmawia obecnie pożycia małżeńskiego, miał również Sąd Wojewódzki podstawę do wysunięcia wniosku, jaki ostatecznie wynika z motywów zaskarżonego wyroku, że rozwód nie może być orzeczony ze względu na brak ważnych powodów rozkładu pożycia małżeńskiego stron (art. 29 § 1 k. r.), a nadto z uwagi na to, że winę powstałego rozkładu ponosi wyłącznie powód (art. 30 § 1 k. r.)...