I CO 101/20
Izba Cywilna2020-10-15
Skład orzekający: Beata Janiszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien wyznaczyć inny sąd równorzędny do rozpoznania wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów sądu apelacyjnego, jeśli sąd ten nie może rozpoznać sprawy z powodu braku wystarczającej liczby sędziów?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia wyznaczenia innego sądu równorzędnego do rozpoznania wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów sądu apelacyjnego, gdy sąd ten nie może rozpoznać sprawy z powodu braku wystarczającej liczby sędziów. W takiej sytuacji właściwym do rozpoznania wniosku jest Sąd Najwyższy jako sąd przełożony nad sądami apelacyjnymi, zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c. Ponadto, wniosek o wyłączenie sędziego, który nie został jeszcze wyznaczony do rozpoznania sprawy, jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Pozwany złożył wnioski o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego w [...] od rozpoznania sprawy. Sąd Apelacyjny zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie innego sądu równorzędnego do rozpoznania tych wniosków, sugerując niemożność ich rozpoznania z powodu braku wystarczającej liczby sędziów. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia wyznaczenia innego sądu równorzędnego do rozpoznania wniosku pozwanego o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w [...].Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I CO 101/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa [...] Banku [...] S.A. w W. przeciwko A.D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2020 r., na skutek przedstawienia akt o sygn. I ACo […] przez Sąd Apelacyjny w [...] celem wyznaczenia innego sądu do rozpoznania wniosku pozwanego o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w [...] od rozpoznania sprawy I ACo […], odmawia wyznaczenia innego sądu równorzędnego. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w [...] w sprawie z powództwa […] Banku [...] S.A. z siedzibą w W. przeciwko A.D. wystąpił do Sądu Najwyższego w celu wyznaczenia innego sądu do rozpoznania złożonych przez pozwanego wniosków o wyłączenie wszystkich sędziów ww. Sądu Apelacyjnego.
2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie nie zaistniały podstawy do wyznaczenia innego sądu do rozpoznania złożonych przez pozwanego wniosków o wyłączenie sędziego. Sąd Apelacyjny nie wskazał podstawy prawnej swego wystąpienia, jednak analiza treści pisma przewodniego prowadzi do wniosku, że objęcie wnioskiem pozwanego wszystkich sędziów orzekających w ww. Sądzie zostało uznane za przeszkodę w podjęciu czynności orzeczniczej w postaci rozpoznania wniosków o wyłączenie sędziego. Oznaczałoby to, że podstawy zwrócenia się do Sądu Najwyższego upatrywano w art. 44 § 1 k.p.c., stanowiącym, że jeżeli sąd właściwy nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć innej czynności, sąd nad nim przełożony wyznaczy inny sąd równorzędny. Sytuacja, w której w sądzie mającym rozpoznać wniosek o wyłączenie sędziego niemożliwe jest utworzenie odpowiedniego składu, jest jednak uregulowana konkretnie w art. 52 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd, w którym sprawa się toczy, a gdyby sąd ten nie mógł wydać postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów - sąd nad nim przełożony. Jeśli zatem taka była przyczyna wystąpienia, to jego treść należy uznać za nieadekwatną do stanu sprawy. Gdyby bowiem istotnie w Sądzie Apelacyjnym w [...] niemożliwe było rozpoznanie przedmiotowych wniosków o wyłączenie sędziów, to właściwy do rozpoznania tych wniosków stałby się Sąd Najwyższy jako sąd przełożony (w rozumieniu art. 52 § 1 k.p.c.) nad sądami apelacyjnymi. Nie miało natomiast podstaw zwrócenie się o wyznaczenie innego sądu równorzędnego do rozpoznania ww. wniosków pozwanego. Obiter dictum wypada zauważyć, że w sprawie nie ma również podstaw do zastosowania art. 52 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny w [...] może bowiem rozpoznać wnioski o wyłączenie orzekających w nim Sędziów. Zgodnie z aktualnym stanowiskiem orzecznictwa wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu bez składania przez sędziego oświadczenia, o którym mowa w art. 52 § 2 k.p.c., przy czym sędzia objęty takim wnioskiem o wyłączenie może zasiadać w składzie
3 sądu rozpoznającego ten wniosek (uchwała (7) Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19). Z uwagi na powyższe na podstawie art. 44 § 1 k.p.c. a contrario orzeczono, jak w sentencji postanowienia. jw
Powiązane orzeczenia
- V CO 51/18 2018-06-06Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym postanowieniu?
- I CSK 3651/23 2024-08-05Czy należy sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Sądu Najwyższego poprzez zamianę słowa "pozwanego" na "pozwanej"?
- V CSK 312/19 2020-07-20Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym postanowieniu?
- I CSK 4192/22 2022-11-15Czy w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt I CSK 4192/22, występuje oczywista omyłka pisarska, która wymaga sprostowania?
- III CZ 305/22 2023-05-12Czy w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2023 r., III CZ 305/22, zachodzi oczywista omyłka pisarska, którą należy sprostować?
Powołane przepisy
art. 44 § 1 KPCart. 52 § 1 KPCart. 52 § 2 KPC§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy