I CZ 108/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN W. Bryl. Sędziowie SN: T. Bukowski, Z. Świeboda (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Wytwórni Sprzętu Sportowego "P." w C. przeciwko Klubowi Sportowemu "B." w L. o zapłatę 280.320 zł, na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 19 maja 1977 r.postanowiłoddalić zażalenie.Uzasadnienie faktyczneW toku sprawy wniesionej przez Wytwórnię Sprzętu Sportowego "P." w C. pozwany Klub Sportowy "B." w L. podniósł zarzut niedopuszczalności drogi sądowej z powodu - jego zdaniem - właściwości Państwowego Arbitrażu Gospodarczego.Sąd Wojewódzki w Lublinie postanowieniem z dnia 19.V.1977 r. oddalił zarzut niedopuszczalności drogi sądowej z tym uzasadnieniem, że podstawową działalnością pozwanego Klubu Sportowego jest propagowanie i organizowanie wychowania fizycznego i sportu wśród pracowników budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych i ich rodzin, zaś działalność gospodarcza, która łączy się z funkcjonowaniem Klubu, jest uboczna i nie mieszcząca się w pojęciu działalności gospodarczej określonej w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 października 1975 r. o Państwowym Arbitrażu Gospodarczym (Dz. U. Nr 34, poz. 183).Uzasadnienie prawneRozpoznając zażalenie pozwanego Klubu Sportowego, Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:Artykuł 3 ustawy z dnia 23 października 1975 r. określa podmioty, między którymi spory rozstrzyga Państwowy Arbitraż Gospodarczy. Według pkt 5 ust. 1 powołanego artykułu Państwowy Arbitraż Gospodarczy rozpoznaje spory, w których stronami są inne organizacje społeczne prowadzące działalność gospodarczą, którym przepisy przyznają osobowość prawną.W ustawie nie ma wyjaśnienia, o jaką to "działalność gospodarczą" chodzi. Niezbędna zatem jest wykładnia tego pojęcia. Użycie określenia "prowadzące działalność gospodarczą" uzasadnia pogląd, że ma to być działalność podstawowa, stała, a nie sporadyczna dla zaspokojenia jakiejś potrzeby. Ma to być działalność łącząca się z wykonywaniem przez organizację społeczną jej funkcji statutowych.Statut pozwanego Klubu Sportowego do celów i podstawowych zasad Klubu zalicza propagowanie i organizowanie wychowania fizycznego i sportu oraz stwarzanie swym członkom odpowiednich warunków do uprawiania wychowania fizycznego i sportu (§ 6). Dla osiągnięcia tych celów Klub organizuje i prowadzi sekcje sportowe, umożliwia korzystanie ze sprzętu sportowego, urządza zawody sportowe, utrzymuje bibliotekę, zapewnia członkom opiekę lekarską, buduje, wynajmuje i administruje urządzeniami sportowymi, współpracuje z organizacjami młodzieżowymi, prowadzi szkolenia, zapewnia środki i finansuje całą działalność sportowo-organizacyjną i inwestycyjno-remontową (§ 7). Z powyższego wynika zatem, że statut pozwanego Klubu Sportowego nie zakłada w swoich celach i podstawowych zadaniach "prowadzenia działalności gospodarczej". Niektóre statuty np. PTTK wyraźnie przewidują prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie odrębnych obowiązujących przepisów (§ 9 pkt 16).Tak więc o tym, czy spory, w których stroną jest organizacja wymieniona w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o Państwowym Arbitrażu Gospodarczym, rozpoznaje Sąd czy Państwowy Arbitraż Gospodarczy, decydują cele i podstawowe zadania tej organizacji określone w jej statucie.Powyższe stanowisko nie jest sprzeczne z treścią uchwały Sądu Najwyższego z dnia 24.V.1977 r. (PUG 1977, nr 8-9), w której Sąd Najwyższy uznał, że zrzeszenie prywatnych właścicieli domów jest organizacją społeczną podlegającą właściwości Państwowego Arbitrażu Gospodarczego (art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o Państwowym Arbitrażu Gospodarczym).Z tych przyczyn zażalenie podlega oddaleniu (art. 387, art. 397 § 2 k.p.c.).