I CZ 270/89

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN A. Gola.Sędziowie SN: T. Bielecki (spr.), M. Zakrzewska.SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 1989 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Marianny i Janusza małż. S. przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnik Miasta i Gminy w Wołominie o odszkodowanie na skutek zażalenia powodów na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 29 czerwca 1989 r., sygn. akt I C 1031/88,postanawia: oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktycznePowodowie - Marianna i Janusz małżonkowie S. - wnosili o zasądzenie na ich rzecz od pozwanego Skarbu Państwa (Urzędu Miasta i Gminy Wołomin) kwoty 1.018.200 zł tytułem odszkodowania za zniszczone meble.Wyrokiem z dnia 29 maja 1989 r. Sąd Wojewódzki w Warszawie zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 319.250 zł oraz 25.085 zł kosztów procesu; oddalił powództwo w pozostałej części, a resztę kosztów procesu między stronami wzajemnie zniósł.Za podstawę odpowiedzialności pozwanego Skarbu Państwa przyjął Sąd I instancji przepis art. 417 § 1 k.c.W dniu 5.6.1989 r. (k. 92) powodowie złożyli wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie im powyższego wyroku z uzasadnieniem. Wyrok z uzasadnieniem doręczony został powodom w dniu 13.6.1989 r. (k. 97, 98). W dniu 26.6.1989 r. powodowie zgłosili wniosek o uzupełnienie wyroku przez zasadzenie ustawowych odsetek od 12.10.1988 r.Zaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki wniosek ten odrzucił - jako złożony po upływie dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku (351 § 1 k.p.c.).W zażaleniu powodowie domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i "spowodowanie uzyskania orzeczenia w przedmiocie odsetek".Uzasadnienie prawneOddalając zażalenie Sąd Najwyższy miał na uwadze, co następuje:Nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa zarzut skarżących, że - w danym wypadku - dwutygodniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku biegnie od daty doręczenia im wyroku z uzasadnieniem.Z brzmienia art. 351 § 1 k.p.c. wynika bowiem, że strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w ciągu 2 tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy jego doręczenie następuje z urzędu - w ciągu 2 tygodni od daty doręczenia. W rozpoznawanej sprawie nie wchodziło w rachubę doręczenie wyroku z urzędu (art. 343 k.p.c.), lecz na wniosek (art. 331 k.p.c.).Z tej więc przyczyny początek biegu terminu należy liczyć od ogłoszenia wyroku (art. 351 § 1 zd. 1 k.p.c.); skoro zaś ogłoszenie wyroku nastąpiło w dniu 29.5.1989 r. (k. 84), to termin dwutygodniowy upłynął z dniem 12.6.1989 r. Przepisy regulujące instytucję sprostowania, uzupełnienia i wykładni wyroku ani inne przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie zawierają unormowania co do tego, czy wniosek o uzupełnienie wyroku, złożony po terminie przewidzianym w art. 351 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu czy też załatwieniu w innej formie.Wychodząc z ogólnej zasady, że czynność procesowa podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna (art. 167 k.p.c.) oraz mając na uwadze podobne sytuacje - np., że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu lub z mocy ustawy niedopuszczalny (art. 171 k.p.c.), spóźnione żądanie strony o uzasadnienie wyroku (art. 328 § 1 k.p.c.), wniesiona rewizja po upływie przepisanego terminu... (art. 372 k.p.c.), podlegają odrzuceniu - przez analogię legis przyjąć należy, że również złożenie przez stronę wniosku o uzupełnienie wyrok po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 351 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu.Ubocznie wypada jednak podnieść, że w sprawie nin. wniosek o uzupełnienie wyroku - nawet gdyby był złożony w terminie ustawowym - nie mógłby być przez Sąd Wojewódzki uwzględniony, skoro z treści wyroku wynika, że Sąd ten orzekł o całości żądania dochodzonego pozwem, uwzględnił je bowiem w określonej części i oddalił w części pozostałej. W takim zaś razie - co do części oddalającej żądanie - powodom przysługiwała rewizja. Termin do jej wniesienia upłynął jednak z dniem 27.06.1989 r.Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 397 k.p.c. w zw. z art. 387 k.p.c.).