I CZ 8/63

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A.P. przeciwko Skarbowi Państwa (Prokuraturze Wojewódzkiej w Gdańsku) o zwolnienie od zajęcia na skutek zażalenia pozwanego Skarbu Państwa na zawarte w wyroku Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 15 listopada 1962 r. orzeczenie o kosztach, zaskarżone postanowienie (pkt II wyroku) zmienił i wniosek powódki o zasądzenie zwrotu kosztów procesu oddalił.Uzasadnienie faktyczneW pozwie wniesionym w dniu 28.IV.1961 r. powódka na podstawie art. 6 § 3 ustawy z dnia 28.1.1958 r. o wzmożeniu ochrony mienia społecznego przed szkodami wynikającymi z przestępstwa (Dz. U. Nr 4, poz. 11) domagała się zwolnienia 1 krowy, 1 jałówki, 2 ha ziemi spod zajęcia dokonanego przez Wydział Finansowy Prezydium PRN w W. na podstawie postanowienia Prokuratora Powiatowego w K. z dnia 5.IV.1960 r. Nr Ds 49/60 w sprawie przeciwko M.P.Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 15.XI.1962 r. orzekł zgodnie z żądaniem pozwu i zasądził od pozwanego Skarbu Państwa (Prokuratury Wojewódzkiej w Gdańsku) na rzecz powódki 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.Zażalenie pozwanego na zawarte w powyższym wyroku orzeczenie o kosztach procesu jest uzasadnione.W myśl art. 18 wymienionej na wstępie ustawy z dnia 21.I.1958 r. w przedmiotach nie objętych przepisami niniejszej ustawy stosuje się przy zabezpieczaniu i egzekucji roszczeń i kar m.in. przepisy dekretu z dnia 28.I.1947 r. o egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych (Dz. U. Nr 21, poz. 84 z późn. zm.).W konsekwencji odpowiedniego stosowania art. 14 wskazanego dekretu powódka skoro przed wytoczeniem powództwa nie zgłosiła właściwemu prokuratorowi na piśmie wszystkich zarzutów, ze wskazaniem środków dowodowych, jakie miała zamiar podnieść w pozwie, winna ponieść koszty sporu mimo uwzględnienia powództwa.Wobec bezpodstawnego zasądzenia od pozwanego zwrotu kosztów procesu, Sąd Najwyższy z mocy art. 386 w związku z art. 394 § 3 k.p.c. zaskarżone postanowienie zmienił i wniosek powódki o przyznanie tych kosztów oddalił.