I PR 90/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Formański (sprawozdawca). Sędziowie: S. Perestaj, Z. Stypułkowska.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z wniosku Tadeusza R. przeciwko Radzie Zakładowej Związku Zawodowego Metalowców działającej w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego "PZL-R." w R. o przywrócenie do pracy na skutek odwołania Rady Zakładowej przy WSK od orzeczenia Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 1976 r.postanowił umorzyć postępowanie odwoławcze.Uzasadnienie faktyczneOkręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przywrócił wnioskodawcę do pracy, uznając wypowiedzenie umowy o pracę za niezgodne z prawem, a mianowicie wskutek naruszenia art. 38 k.p., skoro Rada Zakładowa, będąca pracodawcą wnioskodawcy, nie zawiadomiła o zamiarze wypowiedzenia umowy o pracę instancji związkowej bezpośrednio nadrzędnej nad pozwaną Radą.Strona pozwana cofnęła pismem procesowym odwołanie od wyroku Okręgowego Sądu, uznając roszczenia wnioskodawcy za uzasadnione.Cofnięcie odwołania nie narusza uzasadnionych interesów stron, a zaskarżony wyrok oparty jest na prawidłowym założeniu, iż wypowiedzenie umowy o pracę dokonane pracownikowi przez zakład pracy, będący organem związku zawodowego, narusza przepis art. 38 k.p., jeżeli organ taki nie zawiadomił nadrzędnej instancji związkowej o zamiarze wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę. Zachodzi bowiem w takim przypadku sytuacja przewidziana w art. 24 § 2 k.p., według którego w zakładzie pracy, w którym nie ma organu związkowego, uprawnienia rady zakładowej wykonuje właściwa nadrzędna instancja związku zawodowego. W tej sytuacji postępowanie odwoławcze należało umorzyć (art. 37 § 1 w związku z art. 74 § 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych).