I PRN 152/82

Uzasadnienie faktyczneWnioskodawca domagał się wypłacenia mu odprawy przewidzianej w uchwale Nr 169 Rady Ministrów z dnia 17 sierpnia 1981 r. w sprawie dodatkowych świadczeń dla pracowników uspołecznionych zakładów pracy zmieniających pracę (M. P. 1981 r. Nr 21 poz. 195). Zakładowa Komisja Rozjemcza oddaliła wniosek a Sąd Pracy i Ub. Społecznych oddalił odwołanie z tym uzasadnieniem, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawca podjął działalność zarobkową na własny rachunek w rolnictwie, skoro pracy tej nie podjął dopiero po zwolnieniu, a przeciwnie w rolnictwie już uprzednio pracował i pracę tę jedynie kontynuuje.Od tego wyroku złożył rewizję nadzwyczajną Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w interesie wnioskodawcy i na skutek jego podania.Minister zarzucił zaskarżonemu wyrokowi rażące naruszenie § 1 i 6 wyżej cytowanej uchwały Rady Ministrów, wniósł o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, przez uwzględnienie roszczeń wnioskodawcy.Sąd Najwyższy doszedł do następujących wniosków.Zaskarżony wyrok - jak to trafnie zostało wykazane w rewizji nadzwyczajnej - rażąco narusza prawo materialne. Z akt sprawy wynika, że stosunek pracy z wnioskodawcą został rozwiązany na mocy porozumienia stron, z powodu zmniejszenia stanu zatrudnienia w grupie zawodowej, w której był on zatrudniony a przed ustaniem zatrudnienia złożył on oświadczenie, że rezygnuje z pracy w uspołecznionych zakładach pracy, ponieważ zamierza pracować wyłącznie we własnym gospodarstwie rolnym. W świetle przepisów uchwały Nr 169 Rady Ministrów (M. P. 1981 r. Nr 21 poz. 195) odprawa 6-miesięczna przysługuje pracownikom, z którymi stosunek pracy został rozwiązany w trybie i na zasadach określonych uchwałą, niezależnie od tego czy podejmują oni zatrudnienie w już posiadanym gospodarstwie rolnym, czy też zamierzają dopiero nabyć takie gospodarstwo. Odmienne stanowisko Sądu Pracy i Ub. Społecznych jest błędne, jako rażąco sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Wnioskodawca spełnia wymagania określone w § 1 i 6 cyt. uchwały Nr 169 i dlatego zakład pracy powinien mu wypłacić odprawę w wysokości 6-miesięcznego wynagrodzenia ostatnio przez niego pobieranego.Zaskarżony wyrok nie mógł więc być utrzymany w mocy. Wobec tego, że wysokość wynagrodzenia wnioskodawcy nie została dotąd ustalona, Sąd Najwyższy w celu ustalenia tej okoliczności, a w konsekwencji wysokości odprawy uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę Sądowi Pracy i Ub. Społ. do ponownego rozpoznania (art. 422 § 2 k.p.c. w zw. z art. 277 § 2 k.p.).