I PRN 167/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN S. Rejman (sprawozdawca). Sędziowie SN: A. Grymaszewski, E. Jachczyk.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z wniosku Jana K. przeciwko Przedsiębiorstwu Robót Inżynieryjnych w K. o ustalenie sposobu rozwiązania umowy o pracę na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 8 maja 1984 r.uchylił zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go orzeczenie Terenowej Komisji Odwoławczej ds. Pracy w Krakowie-Nowej Hucie z dnia 6 grudnia 1983 r. i ustalił, że łącząca strony umowa o pracę wygasa nie na podstawie przepisu art. 64 § 1 k.p., ale na podstawie § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem (Dz. U. Nr 51, poz. 330 ze zm.).Uzasadnienie faktyczneWnioskodawca domagał się ustalenia, że łączący go ze stroną pozwaną stosunek pracy nie wygasł na podstawie art. 64 § 1 k.p. z powodu porzucenia pracy. Terenowa Komisja Odwoławcza ds. Pracy oddaliła wniosek, uzasadniając, że niepodjęcie pracy po powrocie z budowy eksportowej stanowi porzucenie pracy. Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie oddalił odwołanie, zajmując stanowisko, że skoro wnioskodawca miał zamiar pracować u strony pozwanej, ale nie przystąpił do pracy wobec nieudzielenia mu urlopu, to nastąpiło porzucenie pracy. W sprawie jest poza sporem, że Jan K. po powrocie z budowy eksportowej zgłosił się w pozwanym Przedsiębiorstwie z wnioskiem o udzielenie mu urlopu bezpłatnego, że urlopu nie otrzymał i w związku z tym nie podjął pracy.Od tego wyroku, w terminie 6-miesięcznym, Minister Sprawiedliwości złożył rewizję nadzwyczajną na skutek podania wnioskodawcy i w jego interesie.Sąd Najwyższy uznał rewizję nadzwyczajną za uzasadnioną z przyczyn w niej podanych. Minister Sprawiedliwości trafnie zarzuca zaskarżonemu wyrokowi rażące naruszenie art. 64 k.p. i § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem (Dz. U. Nr 51, poz. 330 ze zm.) Wnioskodawca był zatrudniony u strony pozwanej na podstawie umowy o pracę na czas nie określony i w celu podjęcia pracy na budowie eksportowej uzyskał urlop bezpłatny. Zgodnie z § 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów pracownik wracający z budowy eksportowej ma prawo w ciągu 14 dni od zakończenia pracy za granicą podjąć pracę w macierzystym zakładzie pracy. Niezgłoszenie się w tym terminie skutkuje wprawdzie wygaśnięcie umowy o pracę, ale następuje to w trybie wymienionego przepisu. Podjęcie starań o uzyskanie dalszego urlopu bezpłatnego - wbrew poglądowi Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - nie jest równoznaczne z podjęciem zatrudnienia. Dlatego też nie można w tej sprawie mówić o porzuceniu pracy przez wnioskodawcę, który nie zgłosił się do pracy po odmownym załatwieniu jego podania o urlop. Wnioskodawca chciał kontynuować zatrudnienie u strony pozwanej, ale w terminie późniejszym.Nieuwzględnienie jednak jego prośby spowodowało, że nie skorzystał on z przysługującego mu prawa podjęcia pracy w macierzystej jednostce. Takie zachowanie uzasadnia przyjęcie, że nastąpiło wygaśnięcie łączącej strony umowy o pracę na podstawie § 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów, a nie porzucenie pracy w rozumieniu przepisu art. 64 k.p.Z tych względów Sąd Najwyższy, na mocy art. 422 § 1 k.p.c. w związku z art. 277 § 2 k.p., orzekł jak w sentencji wyroku.