I PRN 51/80

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Stypułkowska. Sędziowie SN: M. Rafacz-Krzyżanowska, K. Zieliński (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy, z udziałem Prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, M. Sławińskiej, po rozpoznaniu sprawy z wniosku Hanny N. przeciwko Wojewódzkiemu Biuru Geodezji i Terenów Rolnych w E. o nagrodę z tytułu ukończenia studiów wyższych, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych od wyroku Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z dnia 21 grudnia 1979 r.uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneWnioskodawczyni żądała zasądzenia na jej rzecz od pozwanego Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w E. nagrody za ukończenie studiów wyższych twierdząc, że była pracownikiem pozwanego Biura od dnia 1.VIII.1975 r. do 31.VIII.1979 r. i w latach 1974 do 1977 r. skończyła wyższe studia zawodowe na Wydziale Prawa i Administracji w zakresie Zawodowo Studium Administracyjnego z wynikiem bardzo dobrym, a w czerwcu 1979 r. ukończyła dwuletnie zaoczne wyższe studia magisterskie w zakresie Studium Administracji uzyskując tytuł magistra administracji.Orzeczeniem z dnia 19.X.1979 r. Terenowa Komisja Rozjemcza w E. zobowiązała pozwane Biuro do wypłaty wnioskodawczyni nagrody w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia za ukończenie studiów wyższych.Na skutek odwołania pozwanego Biura Okręgowy Sąd Pracy wyrokiem z dnia 21.X.1979 r. zmienił zaskarżone orzeczenie i oddalił wniosek, przytaczając następujące podstawy faktyczne i prawne swego rozstrzygnięcia:Wnioskodawczyni w latach 1974 do 1977 ukończyła trzyletnie Studium Administracji na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego i w dniu 21.VII.1977 r. otrzymała nagrodę pieniężną w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia na podstawie art. 14 ust. 2 uchwały nr 64 Rady Ministrów z dnia 23 marca 1973 r. w sprawie zasad kierowania pracowników uspołecznionych zakładów pracy do szkół dla pracujących i na studia dla pracujących w szkołach wyższych oraz w sprawie ulg i świadczeń przysługujących tym pracownikom od zakładów pracy (M.P. Nr 18, poz. 111). Po ukończeniu tych studiów wnioskodawczyni odbyła studia wyższe magisterskie zaoczne na tym samym Wydziale Prawa i Administracji oraz w dniu 16.VI.1979 r. uzyskała tytuł magistra administracji i w związku z tym zwróciła się do zakładu pracy o wypłacenie jej drugiej nagrody, której wypłaty pozwane Biuro odmówiło.Wnioskodawczyni ukończyła studia wyższe w roku 1977 uzyskując dyplom ukończenia studiów wyższych i z tego tytułu przysługiwała jej nagroda na podstawie § 14 ust. 2 wymienionej uchwały nr 64 Rady Ministrów z dnia 23 marca 1975 r., którą pozwane Biuro jej wypłaciło. Ukończenia studiów II stopnia i uzyskania tytułu magistra nie można - zdaniem Okręgowego Sądu - traktować jako ponownego ukończenia studiów wyższych. Wnioskodawczyni bowiem nie może być w lepszej sytuacji od absolwentów szkół wyższych, które nie są dwustopniowe, otrzymują oni bowiem tylko jedną nagrodę w razie uzyskania tytułu magistra.Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych wniósł w rewizji nadzwyczajnej o uchylenie wyroku Okręgowego Sądu Pracy i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania zarzucając rażące naruszenie prawa, a w szczególności § 17 uchwały nr 64 Rady Ministrów z dnia 23 marca (M.P. Nr 18, poz. 111).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z § 17 ust. 1 uchwały nr 64 Rady Ministrów z dnia 23 marca 1973 r. (M.P. Nr 18, poz. 111) ulgi i świadczenia przewidziane w uchwale nie przysługują pracownikom, którzy ukończyli już inne studia w szkole wyższej lub podjęli dodatkowo naukę na innym kierunku studiów w szkole wyższej. Powyższe unormowanie nie dotyczy jednak - jak wynika z ust. 2 wymienionego paragrafu - pracowników, którzy podjęli studia w szkole wyższej na kierunkach, na których posiadanie dyplomu ukończenia szkoły wyższej jest warunkiem przyjęcia na te studia.Wyższe studia magisterskie zaoczne na Wydziale Prawa i Administracji w zakresie Studium Administracji są studiami II stopnia, a warunkiem przyjęcia na te studia jest uprzednie uzyskanie dyplomu ukończenia wyższych studiów zawodowych na Wydziale Prawa i Administracji w zakresie Zawodowego Studium Administracyjnego. Łączny okres nauki dla uzyskania tytułu magistra administracji wynosi 5 lat (wyższe studia zawodowe 3 lata i studia magisterskie 2 lata).Przytoczony przez Okręgowy Sąd argument, że absolwenci szkół wyższych dwustopniowych byliby w lepszym położeniu od takich absolwentów, którzy uzyskują tytuł magistra na studiach jednostopniowych, jest nieprzekonywający. W przypadku bowiem, gdy jednostopniowe studia wyższe są również 5-letnie zakład pracy może począwszy od drugiego roku studiów - zgodnie z § 14 ust. 1 uchwały nr 64 Rady Ministrów z dnia 23 marca 1973 r. - przyznać pracownikowi, który osiągnął w poprzednim roku średnią ocenę co najmniej 4,0 oraz wywiązuje się ze swoich zadań zawodowych, nagrodę pieniężną w wysokości nie przekraczającej połowy miesięcznego wynagrodzenia pracownika - w każdym roku nauki (studiów), z wyjątkiem ostatniego. Z powyższego wynika, że pracownik, który ukończy studia wyższe jednostopniowe trwające 5 lat, może uzyskać więcej nagród, przewidzianych w wymienionym § 14 ust. 1, od pracownika, który kończy takie same studia 5-letnie dwustopniowe uprawniające do tytułu magistra, co równoważy ewentualne uzyskanie przez takiego pracownika dwukrotnej nagrody w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia przewidzianej w § 14 ust. 2 tej uchwały, przyznawanej pracownikowi kończącemu studia wyższe w przypisanym terminie ze średnią oceną co najmniej 4,0, jeżeli wywiązuje się on ze swoich zadań zawodowych.Rozważania te prowadzą do wniosku, że pracownik podejmujący wyższe studia magisterskie II stopnia w zakresie Studium Administracji korzysta z mocy § 17 ust. 2 uchwały nr 64 Rady Ministrów z dnia 23 marca 1973 r. w sprawie zasad kierowania pracowników uspołecznionych zakładów pracy do szkół dla pracujących i na studia dla pracujących w szkołach wyższych oraz w sprawie ulg i świadczeń przysługujących tym pracownikom od zakładów pracy (Mon. Pol. Nr 18, poz. 111) z wszelkich ulg i świadczeń przewidzianych w tej uchwale, a zatem także z nagrody pieniężnej przewidzianej w § 14 ust. 2 tej uchwały, jeżeli spełnia określone w tym paragrafie warunki do jej przyznania.Odmienny pogląd Okręgowego Sądu Pracy rażąco narusza powołany w rewizji nadzwyczajnej przepis prawa.Z załączonych do spraw akt osobowych wnioskodawczyni wynika, że odbyła ona wyższe studia magisterskie w zakresie Studium Administracji z wynikiem bardzo dobrym i uzyskała w dniu 16.VI.1979 r. tytuł magistra administracji. W sprawie brak ustaleń, czy wnioskodawczyni spełnia pozostałe warunki do uzyskania nagrody pieniężnej i jej wysokości określone w § 14 ust. 2 uchwały nr 64 Rady Ministrów z dnia 23 marca 1973 r., i wobec konieczności poczynienia ustaleń w tym zakresie, Sąd Najwyższy, uwzględniając rewizję nadzwyczajną z mocy art. 422 § 2 k.p.c. w związku z art. 277 § 2 k.p., orzekł jak w sentencji.