II CO 18/18

Izba Cywilna2018-01-26

Skład orzekający: Henryk Pietrzkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy w sytuacji, gdy powód wskazał miejsce zamieszkania w Polsce, ale jednocześnie zaznaczył, że często przebywa za granicą, a miejsce zamieszkania pozwanej nie jest znane, zachodzi podstawa do oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy rozwodowej na podstawie art. 45 k.p.c.?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy rozwodowej na podstawie art. 45 k.p.c. Stwierdzono, że nie zachodziła przesłanka z art. 41 zd. 2 k.p.c., ponieważ powód wskazał miejsce zamieszkania w Polsce, mimo częstego przebywania za granicą. Brak było również danych pozwalających na ustalenie miejsca zamieszkania pozwanej czy obywatelstwa stron, co uniemożliwiało stwierdzenie braku jurysdykcji sądu polskiego.

Stan faktyczny

Powód w pozwie rozwodowym wskazał miejsce zamieszkania w Polsce, jednocześnie zaznaczając, że często przebywa w Holandii. Miejsce zamieszkania pozwanej nie zostało wskazane, a adres zatrudnienia w Holandii nie był jej miejscem zamieszkania. Brak było również dokumentów dotyczących obywatelstwa stron. Sąd Okręgowy przedstawił sprawę do oznaczenia sądu właściwego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy rozwodowej na podstawie art. 45 k.p.c.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CO 18/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa M. D. przeciwko P. K. D. o rozwód, sygn. akt I C […] po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2018 r., przedstawienia Sądu Okręgowego w P. wniosku o oznaczenie Sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia Sądu na podstawie art. 45 k.p.c. 2 UZASADNIENIE Z akt sprawy nie wynika, że nie jest spełniona przesłanka z art. 41 zd. 2 k.p.c. Powód wskazał w pozwie miejsce zamieszkania w Polsce, dodając, że „przebywa często w Holandii". Miejsca zamieszkania pozwanej nie wskazano, nie jest nim podany adres zatrudnienia w Holandii. W aktach brakuje dokumentów dotyczących obywatelstwa stron. W świetle powyższego, przedstawienie postanowienia wydanego na podstawie art. 45 k.p.c., nie znajduje uzasadnienia. jw

Powiązane orzeczenia

III CO 96/19 2019-08-21Czy sąd może odmówić oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, gdy strony zamieszkują za granicą, a sąd okręgowy nie przedstawił przekonujących argumentów, że ustalenie sądu właściwego na podstawie art.…
II CO 25/21 2021-07-29Czy w sytuacji, gdy strony postępowania rozwodowego mieszkają za granicą, a adres powódki znajduje się w Polsce, Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 45 k.p.c.?
I CO 82/18 2018-08-08Czy w sytuacji, gdy wnioskodawczyni nie zna miejsca zamieszkania pozwanego, a pozwany przebywa za granicą, Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód?
III CO 747/24 2024-11-06Czy w sprawie o rozwód, w której powódka wskazała miejsce zamieszkania pozwanego w Polsce, zachodzi potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 45 k.p.c.?
V CO 29/19 2019-02-14Czy w sytuacji, gdy powódka w pozwie rozwodowym wskazała adres zamieszkania w Polsce, ale pracuje w Niemczech, można uznać, że nie można ustalić właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. i zastosować art. 4…

Powołane przepisy

art. 45 KPCart. 41

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy