II CR 232/68

WyrokIzba Cywilna1968-06-20

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba całkowicie ubezwłasnowolniona z powodu choroby psychicznej może być uznana za zawierającą małżeństwo w złej wierze w rozumieniu przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że osoba całkowicie ubezwłasnowolniona z powodu choroby psychicznej nie może być uznana za zawierającą małżeństwo w złej wierze. Pojęcie złej wiary ma charakter subiektywny i wymaga świadomości faktów, której osoba całkowicie ubezwłasnowolniona jest pozbawiona. Nawet formalna wiedza o ubezwłasnowolnieniu nie pozwala na przypisanie złej wiary w kontekście zawarcia małżeństwa.
Stan faktyczny
Prokuratura wniosła o unieważnienie małżeństwa zawartego przez Ryszarda S., który w dacie jego zawarcia był całkowicie ubezwłasnowolniony z powodu choroby psychicznej. Sąd Wojewódzki unieważnił małżeństwo, uznając, że żaden z małżonków nie zawarł go w złej wierze. Pozwana Helena S. wniosła rewizję, domagając się zmiany wyroku w zakresie przypisania Ryszardowi S. złej wiary.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił rewizję pozwanej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Markowski. Sędziowie: J. Policzkiewicz, Z. Wasilkowska (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy z udziałem prokuratora Prok. Gen. R. Wyrzykowskiego, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Prokuratury Wojewódzkiej w Katowicach przeciwko: 1) Ryszardowi S., zastąpionemu przez opiekunkę Bronisławę S., i 2) Helenie O. o unieważnienie małżeństwa, na skutek rewizji pozwanej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 7 marca 1968 r.,rewizję oddalił.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem z dnia 7.III.1968 r. Sąd Wojewódzki unieważnił małżeństwo Heleny S. i Ryszarda S., przyjmując zarazem, że żaden z małżonków nie zawarł małżeństwa w złej wierze.Sąd Wojewódzki ustalił, że w dacie zawarcia małżeństwa, tj. w dniu 30.IV.1966 r., pozwany Ryszard S. był całkowicie ubezwłasnowolniony z powodu choroby psychicznej (schizofrenii), wobec czego małżeństwo podlega unieważnieniu na mocy art. 11 § 1 k.r.o. Powódce nie można przypisać złej wiary, gdyż nie wiedziała o chorobie psychicznej i ubezwłasnowolnieniu pozwanego, a temu ostatniemu nie można również przypisać złej wiary, jako całkowicie ubezwłasnowolnionemu.Od powyższego wyroku wniosła rewizję Helena S., domagając się jego zmiany (bądź uchylenia) przez orzeczenie, że pozwany Ryszard S. zawarł małżeństwo w złej wierze.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Pojęcie "złej wiary" jest kategorią subiektywną, zakładającą istnienie u danej osoby świadomości faktów i zdarzeń, od których uzależniona jest dobra lub zła wiara.Osoba całkowicie ubezwłasnowolniona jest tej świadomości pozbawiona. Choćby więc prawdziwe było twierdzenie skarżącej, że pozwany S. wiedział o tym, iż został ubezwłasnowolniony, byłaby to wiedza czysto formalna, z którą nie mógł on kojarzyć w swej świadomości żadnych realnych skutków, w szczególności w zakresie złej lub dobrej wiary co do zawarcia małżeństwa.W tych warunkach należy przyjąć, że małżonek, który w chwili zawarcia małżeństwa był całkowicie ubezwłasnowolniony, nie może być uznany za zawierającego małżeństwo w złej wierze w rozumieniu art. 20 k.r.o.Z tych przyczyn i na zasadzie art. 387 k.p.c. Sąd Najwyższy rewizję oddalił.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 11 § 1 KROart. 20 KROart. 387 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.