II CR 9/80

SentencjaPo rozpoznaniu w dniu 11 marca 1980 r. sprawy z powództwa Józefa W. przeciwko Wydawnictwu w G. i Urzędowi Miejskiemu w S. G. o ochronę praw autorskich na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w G. z dnia 8 listopada 1979 r., sygn. akt I C 124/79 rewizję oddala, nie obciąża powoda kosztami postępowania rewizyjnego. Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w G. wyrokiem z dnia 8 listopada 1979 r. zobowiązał pozwane Wydawnictwo w G. do zamieszczenia w prasie lokalnej notatki następującej treści: "Autorem zdjęcia plakatu okupanta z dnia 20 stycznia 1940 r., obwieszczającego zakaz używania języka polskiego, wydanego przez landrata w S., a która to fotografia została zamieszczona w książce «Kociewie», przewodnik turystyczny s. 37 bez wymienienia autora fotografii - jest Józef W. zamieszkały w S. G.". W pozostałej części Sąd Wojewódzki powództwo w stosunku do tego przedsiębiorstwa oddalił, jak również oddalił powództwo w całości do pozwanego w sprawie Urzędu Miejskiego w S. G.Sąd Wojewódzki ustalił jako bezsporną między stronami okoliczność, że autorem czterech zdjęć zamieszczonych w książce "Kociewie" przewodnik turystyczny jest powód. Trzy fotografie zostały opatrzone nazwiskiem autora, natomiast zdjęcie przedstawiające plakat okupanta niemieckiego o zakazie używania języka polskiego opublikowano bez podania nazwiska autora (fotografia s. 37 Przewodnika turystycznego "Kociewie" - k. 6).Na podstawie dowodu z opinii biegłego z dziedziny fotografii, Sąd Wojewódzki ustalił dalej, że wykonana przez powoda fotografia plakatu jest typową reprodukcją, spełniającą wyłącznie funkcję rejestracyjną i jako taka nie korzysta z ochrony prawa autorskiego. Pozwane Wydawnictwo wypłaciło powodowi najwyższą stawkę autorską za reprodukcję plakatu, zobowiązując się do dokonania w prasie wzmianki zgodnie z wnioskiem powoda.W tej sytuacji, skoro, zdaniem Sądu Wojewódzkiego, powodowi nie służy ochrona z prawa autorskiego, powództwo w części dotyczącej odszkodowania podlega w stosunku do obu pozwanych oddaleniu. Jednakże, mając na względzie fakt, iż wykonaniu zdjęcia plakatu przez powoda towarzyszyły szczególne okoliczności, a także gotowość pozwanego ad 1) do umieszczenia w prasie wzmianki zawierającej nazwisko autora zdjęcia, z uwagi także na jego szczególne zasługi, Sąd zobowiązał pozwane Wydawnictwo do zamieszczenia w prasie lokalnej notatki zgodnie z wnioskiem powoda (art. 23 i 24 kc).W rewizji powód, powołując się na podstawy rewizyjne wymienione w art. 368 pkt 1 i 4 kpc wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie żądania. Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje: Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 24 kc należy uznać za bezpodstawny. Wbrew bowiem twierdzeniom skarżącego, Sąd I instancji dopatrzył się naruszenia dobra osobistego powoda, jakim jest możliwość dysponowania przez niego zbiorami fotograficznymi o wartości historycznej, czemu dał wyraz zobowiązując pozwane Wydawnictwo do zamieszczenia odpowiedniego oświadczenia w prasie.Jeśli z kolei chodzi o rzekomą szkodę majątkową, jaką miał powód ponieść przez zamieszczenie wspomnianej fotografii plakatu z okresu okupacji bez zaznaczenia, że on jest autorem tej fotografii, to wbrew twierdzeniom przytoczonym w rewizji szkoda taka nie powstała, skoro powód otrzymał najwyższą stawkę wynagrodzenia, jaka jest przewidziana dla reprodukcji plakatu. Ponadto brak w ogóle przesłanek prawnych do zasądzenia odszkodowania. Nie zostało bowiem wykazane, aby pozwani, publikując reprodukcję plakatu, dopuścili się czynu niedozwolonego.Z tych względów rewizję należało oddalić.