II CSK 457/16

Sygn. akt II CSK 457/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych w W. przeciwko M. M. i I. K. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w U. o wydanie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 kwietnia 2017 r., w przedmiocie sprostowania postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2017 r. II CSK 457/16 1. prostuje postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. II CSK 457/16 w części orzekającej o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym (punkt 2. tego postanowienia) w ten sposób, że skreśla liczbę i słowa: "3600 (trzy tysiące sześćset)" i w to miejsce wpisuje liczbę i słowa: "360 (trzysta sześćdziesiąt)", 2. prostuje uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. II CSK 457/16 w ten sposób, że na stronie trzeciej, w trzecim wierszu od dołu skreśla "§ 2 pkt 6" i w to miejsce wpisuje: "§ 7 pkt 2". 2 UZASADNIENIE W sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych w W. przeciwko M. M. i I. K., z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w U. o wydanie nieruchomości, Sąd Najwyższy w dniu 16 stycznia 2017 r. rozstrzygał, w trybie art. 3989 k.p.c., o skardze kasacyjnej wniesionej przez pozwaną od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 1 grudnia 2015 r. sygn. akt II Ca […]. W wydanym w tym dniu postanowieniu (sygn. akt II CSK 457/16), odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy w punkcie drugim tego postanowienia zasądził od pozwanej na rzecz powódki koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3600 zł, podczas gdy wynagrodzenie należne pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy o wydanie nieruchomości rolnej, obliczone według stawek wynikających z przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) wynosiło 360 zł. Wobec twierdzenia powyższej omyłki, na podstawie art. 350 w związku z art. 39821 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. aw jw