II CZ 101/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia B. Łubkowski. Sędziowie: W. Kuryłowicz, Z. Masłowski (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Jerzego D. przeciwko Dowództwu Okręgu Wojskowego Pomorskiego w N. o odszkodowanie, na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla m. Łodzi w Łodzi z dnia 2 lutego 1970 r. w kwestii właściwości sądu,uchylił zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki uznał się za niewłaściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy i przekazał ją według właściwości Sądowi Powiatowemu dla m. Łodzi, przytaczając następujące uzasadnienie zajętego stanowiska.Ze względu na to, iż ze stanu faktycznego podanego w pozwie wynika, że w sprawie chodzi o wypadek przy pracy wykonywanej przez powoda w ramach obowiązku wojskowego i że wobec tego pozwany Skarb Państwa (Dowództwo Okręgu Wojskowego) jest pozwany w sprawie jako zwierzchnik powoda, a nie jako organ państwowy - w sprawie nie ma zastosowania art. 17 pkt 3 k.p.c.Uchybienia zarzucane stronie pozwanej nie mają żadnego związku z merytoryczną działalnością władczą Wojska Polskiego, gdyż do wojska nie należy normalnie wykonywanie prac budowlanych.Zażalenie wniesione przez pozwany Skarb Państwa na powyższe postanowienie jest uzasadnione. Wbrew zapatrywaniu Sądu Wojewódzkiego stosunek Państwa do żołnierza odbywającego służbę wojskową jest zawsze stosunkiem władczym, objętym działalnością wojska jako organu władzy państwowej, niezależnie od tego, jakiego charakteru zadania i czynności żołnierz ten spełnia. Okoliczność, że powód w ramach czynnej służby wojskowej został na polecenie władz wojskowych skierowany do wykonywania robót budowlanych, choćby nie związanych bezpośrednio z działalnością wojska, nie wpływa na zmianę stosunku żołnierza do organów wojskowych i w razie doznania szkody w czasie wykonywania pracy sądem rzeczowo właściwym dla dochodzenia przeciwko tym organom odszkodowania na podstawie art. 417 k.c. jest w myśl art. 17 pkt 3 k.p.c. sąd wojewódzki.Z tej przyczyny zaskarżone postanowienie z mocy art. 394 k.p.c. należało uchylić.