II K 150/58

Uzasadnienie faktyczneOskarżonego skazano z art. 1 § 3 lit. "a” dekretu z dnia 4 marca 1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 68) za to, że dokonując na zlecenie i za pieniądze Wojewódzkiego Związku Gminnych Spółdzielni Samopomoc Chłopska" skupu obręczy, mioteł leszczynowych i szczotek, wpisywał w dowodach zakupu wyższą cenę za każdą kupioną wiązkę obręczy, za każdą miotłę i za każdą kupioną szczotkę, zaś faktycznie dostawcom płacił mniej i uzyskaną w ten sposób różnicę, w kwocie 83.950 złotych, przywłaszczył sobie.Oskarżony nie był pracownikiem instytucji, na szkodę której działał, lecz był agentem skupu. Nie pełnił więc żadnej funkcji ani nie zajmował żadnego stanowiska, z tytułu których sprawowałby zarząd albo byłby odpowiedzialny za ochronę, przechowanie lub zabezpieczenie pieniędzy, wręczonych mu celem przeprowadzenia skupu określonych towarów. Działanie oskarżonego w tym stanie rzeczy wyczerpuje tylko znamiona przestępstwa z art. 1 § 1 cytowanego dekretu.Oskarżony, jako agent skupu, wynagradzany był prowizją określoną procentowo w zawartej przez niego umowie. Wystawiając na kwitach kasowych wyższe ceny od faktycznie zapłaconych, oskarżony w sposób bezprawny pobierał nienależne mu wynagrodzenie i tego rodzaju działanie nie sposób inaczej traktować, niż jako zagarnięcie powierzonych mu pieniędzy.Fakt, że dostawcy nie czuli się pokrzywdzeni, nie ma żadnego znaczenia przy ocenie postępowania oskarżonego. Oskarżony dysponował nie swoją, lecz mocodawcy gotówką i zakup towaru po cenie niższej nie uprawniał go do zagarnięcia powstałej stąd różnicy.