II PR 51/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Graban. Sędziowie: W. Glabisz, M. Wilewski (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa: 1) Józefa S., 2) Stanisława G., 3) Juliana S., 4) Stanisława B., 5) Benedykta Z., 6) Józefa K., 7) Stanisława K., 8) Władysława F., 9) Franciszka W. i 10) Romana Z. przeciwko Drzewnej Spółdzielni Pracy "Brzoza" w O. o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia, na skutek rewizji powodów od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 1964 r.,rewizję oddalił.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym wyrokiem Sąd Wojewódzki oddalił powództwo dziesięciu powodów o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia pozwanej Spółdzielni z dnia 14 października 1963 r. co do połączenia tejże Spółdzielni ze Spółdzielnią Pracy "Zryw".Sąd Wojewódzki ustalił, że tylko jeden powód, tj. Roman Z., był legitymowany do wystąpienia z pozwem o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia, wszyscy bowiem pozostali powodowie zostali w dniu 2.X.1963 r. wykreśleni z rejestru członków spółdzielni, a ich odwołanie od decyzji wykreślającej nie zostało załatwione do dnia walnego zgromadzenia z dnia 14 października 1963 r. ani też nie znalazło się na porządku obrad tegoż walnego zgromadzenia.Natomiast powód Roman Z. był członkiem Spółdzielni "Brzoza" w G. W chwili podjęcia obrad przez walne zgromadzenie w dniu 14.X.1963 r. brał udział w tym zgromadzeniu i obecnie, po połączeniu Spółdzielni, jest członkiem pozwanej Spółdzielni "Zryw" w J. Ze względu więc na osobę Romana Z. Sąd Wojewódzki zajął się zarzutami dotyczącymi ważności podjętej w dniu 14.X.1963 r. uchwały o połączeniu. Z ustaleń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia Sądu zasługują na podkreślenie następujące okoliczności.Zarejestrowanych członków Spółdzielni Pracy "Brzoza" w O. było 64, a na walne zgromadzenie przybyło 49 członków. Do obliczenia głosów powołana została komisja skrutacyjna w składzie trzech członków, przy czym każdy z nich szedł pomiędzy rzędami i przeliczał ręce podniesione do góry, bo głosowanie było jawne. Za połączeniem się obu spółdzielni padło 25 głosów, przeciw połączeniu było 7 członków, a 4 osoby wstrzymały się od głosowania. Pozostałych 13 członków w ogóle nie głosowało. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego uchwała o połączeniu zapadła większością 2/3 oddanych głosów zgodnie z § 38 pkt 3 statutu i art. 65 ustawy o spółdzielniach. Ważnie oddanych głosów było ogółem 36, a za uchwałą głosowało 25 członków.Powodowie wnieśli w rewizji o zmianę wyroku i o uwzględnienie zgłoszonego w pozwie żądania oraz o obciążenie strony pozwanej kosztami procesu za obie instancje, przy czym wskazali na naruszenie art. 21 i 65 ustawy z dnia 17 lutego 1961 r. o spółdzielniach.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżący błędnie zarzucają w rewizji, jakoby Sąd Wojewódzki bezpodstawnie przyjął, że powodowie (z wyjątkiem Romana Z.) nie byli uprawnieni do zgłoszenia roszczenia o unieważnienie uchwały walnego zgromadzenia. Powodowie ci, co jest poza sporem zostali wykreśleni z rejestru członków spółdzielni przed datą walnego zgromadzenia, na którym zapadła uchwała pozwanej Drzewnej Spółdzielni Pracy "Brzoza" o połączeniu się ze Spółdzielnią Pracy "Zryw". Wykreślenie to stało się prawnie skuteczne z chwilą doręczenia tym powodom zawiadomienia o wykreśleniu, co nastąpiło przed dniem 14.X.1963 r. jako datą obrad walnego zgromadzenia pozwanej Spółdzielni.Prawidłowość tego ustalenia nie jest podważana przez skarżących, a w konsekwencji bezbłędny jest także wniosek Sądu Wojewódzkiego, że powodom: Józefowi Ś., Stanisławowi G., Julianowi S., Stanisławowi B., Benedyktowi K., Józefowi K., Stanisławowi K., Władysławowi W. i Franciszkowi W. nie przysługuje roszczenie o uchylenie uchwał walnego zgromadzenia, skoro w rozumieniu art. 21 ustawy z 17.II.1961 r. o spółdzielniach i ich związkach nie byli oni członkami powodowej Spółdzielni.Drugi podniesiony w rewizji zarzut dotyczy naruszenia prawa materialnego. Aczkolwiek skarżący nie precyzują bliżej przepisów tego prawa, to jednak ze względu na zwalczaną w rewizji a przyjętą przez Sąd Wojewódzki większość 2/3 głosów, które padły za uchwałą o połączeniu obu Spółdzielni, może wchodzić w rachubę jedynie przepis art. 65 ustawy z dnia 17.II.1961 r. o spółdzielniach i ich związkach (Dz. U. Nr 12, poz. 61).Przepis ten postuluje kwalifikowaną większość 2/3 oddanych głosów dla ważności uchwał walnych zgromadzeń łączących się spółdzielni.Zarówno cytowana ustawa, jak i statut pozwanej Spółdzielni nie wymagają quorum koniecznego dla ważności uchwał; mówią one jedynie o większości głosów oddanych, a nie o kwalifikowanej czy zwykłej większości obecnych na walnym zgromadzeniu.Przez użycie w ustawie z 17.II.1961 r. o spółdzielniach i ich związkach określenia "głosów oddanych" należy rozumieć głosy członków czynnie występujących na walnym zgromadzeniu przez podjęcie aktu głosowania. Ustawa więc nie daje możności wpływania na sprawy spółdzielni tym członkom, którzy, chociaż są obecni na walnym zgromadzeniu, stosują tzw. bierną opozycję przez wstrzymanie się od głosowania.Według ustaleń Sądu Wojewódzkiego, w głosowaniu nad uchwałą o połączeniu się obu Spółdzielni wzięło czynny udział 32 członków, wobec czego liczba "21" stanowiła kwalifikowaną większość 2/3 głosów oddanych. Chociaż Sąd Wojewódzki błędnie zaliczył do "głosów oddanych" również 4 głosy osób wstrzymujących się od głosowania, nie wpłynęło to jednak na ostateczną trafną ocenę, według której uchwała, na którą padło 35 głosów, uzyskała wymaganą przez ustawę kwalifikowaną większość 2/3 głosów oddanych.Skoro więc obydwa zarzuty rewizyjne okazały się nieuzasadnione, Sąd Najwyższy na mocy art. 383 k.p.c. oddalił rewizję powodów.