III ARN 38/90

WyrokIzba Cywilna1990-12-13

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy osoba pozostała po śmierci najemcy, zamieszkująca z nim przez okres dłuższy niż dwa lata, ma prawo do przydzielenia lokalu mieszkalnego?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uznał, że organ administracyjny nie mógł wydać decyzji o przekwaterowaniu osoby pozostałej po śmierci najemcy, która zamieszkiwała z nim przez okres dłuższy niż dwa lata, do lokalu zajmowanego przez nią uprzednio. Decyzje organów administracyjnych w tej sprawie zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, czego nie dostrzegł Naczelny Sąd Administracyjny.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła odmowy przydzielenia lokalu mieszkalnego skarżącemu, który był osobą pozostałą po śmierci najemcy i zamieszkiwał z nim przez okres dłuższy niż dwa lata. Organy administracyjne wydały decyzje sprzeczne z prawem lokalowym, a Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał je w mocy, błędnie interpretując przepisy.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego (...) w przedmiocie odmowy przydzielenia lokalu mieszkalnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 1990 r. SA/Wr 1467/89uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneW rozumieniu przepisu art. 46 ust. 2 prawa lokalowego skarżący był osobą pozostałą po śmierci najemcy zamieszkującą wraz z najemcą przez okres dłuższy niż dwa lata.Stosownie do brzmienia przepisu organ administracyjny nie mógł wydać decyzji o przekwaterowaniu skarżącego do lokalu zajmowanego przez niego uprzednio.Wobec tego decyzje organów administracyjnych w I i II instancji zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, czego nie dostrzegł Naczelny Sąd Administracyjny poszukując w celowościowej wykładni tego przepisu argumentów przemawiających za utrzymaniem w mocy tychże decyzji.

Powiązane orzeczenia

III ARN 16/91 1991-07-19Czy art. 46 ust. 2 ustawy Prawo lokalowe ma zastosowanie do każdej osoby, która pozostała w lokalu po śmierci najemcy, niezależnie od tytułu do zajmowania lokalu lub celu zamieszkiwania?
III CZP 45/90 1990-09-21Czy sąd powszechny właściwy jest do orzekania o prawie do lokalu zamiennego osób bliskich, które pozostały w mieszkaniu funkcyjnym (obecnie zakładowym) po śmierci najemcy tego lokalu?
III CZP 52/87 1987-12-10Czy osoba obca, sprawująca opiekę nad najemcą na podstawie zawartej z nim umowy, wstępuje po jego śmierci w stosunek najmu mieszkania (art. 691 k.c.), jeżeli umowa ta odpowiada wymaganiom przewidzianym w art. 8 prawa lok…
III CZP 17/81 1981-04-13Czy wynajmujący ma legitymację czynną do wystąpienia z powództwem o ustalenie nieistnienia stosunku najmu i eksmisję przeciwko osobie, która pozostała w lokalu po śmierci najemcy i rości pretensje do wstąpienia w stosune…
III CZP 66/77 1978-04-22Czy osoby bliskie najemcy lokalu mieszkalnego, które stale z nim mieszkały aż do chwili jego śmierci, korzystają z ochrony prawnej przysługującej najemcy na podstawie przepisów o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lok…

Powołane przepisy

art. 46 ust. 2

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności.