III CO 13/58

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Adolfa G. przeciwko Wojewódzkiej Spółdzielni Pracy Kominiarzy w K. o 8.404 zł 40 gr., po rozpoznaniu zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Krakowie do rozstrzygnięcia w trybie art. 388 k.p.c:"Czy przepisy ustawy z dnia 22 marca 1957 r. o umorzeniu zaległych roszczeń dodatkowych ze stosunku pracy stosują się do spółdzielczego stosunku pracy"postanowił udzielić następującej odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneOdpowiedź negatywna na przedstawić: rozstrzygnięcia pytanie wynika z wyra brzmienia ustawy. Przepisy ustawy z dnia 21 marca 1957 r. o umorzeniu zaległych roszczeń dodatkowych ze stosunku pracy dotyczą roszczeń, których uregulowanie określiła ustawa z dnia 19 listopada 1956 r. - o uregulowaniu zaległych roszczeń dodatkowych ze stosunku pracy (Dz. U. z 1953 r. Nr 53, poz. 239). W myśl art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 1956 r. przez zaległe roszczenia dodatkowe rozumie się wszelkie należności pieniężne i w naturze przysługujące ze stosunku pracy obok wynagrodzenia zasadniczego pracowników uspołecznionych zakładów pracy. Z powyższego wynika, że ustawa reguluje roszczenia z pracowniczego stosunku pracy w uspołecznionych zakładach pracy. Za tego rodzaju wnioskiem przemawia również przepis ustępu 2 omawianego art. 1 ustawy, który mówi, że do roszczeń wymienionych w ust. 1 nie ma zastosowania przepis art. 473 kodeksu zobowiązań, skoro przepis ten ma zastosowanie tylko przy pracowniczym stosunku pracy.Przepisy ustawy z dnia 22 marca 1957 r. mogą mieć zastosowanie jedynie do pracowników Spółdzielni pozostających z nią w pracowniczym stosunku pracy (najemnym), nie mogą zaś mieć zastosowania do członków Spółdzielni pozostających w spółdzielczym stosunku pracy.Ustawa we wszystkich swych postanowieniach używa określeń "pracownik", "pracowniczy", z czego również wynika, że dotyczy ona roszczeń osób pozostających w pracowniczym stosunku pracy w uspołecznionych zakładach pracy, a nie dotyczy członków spółdzielni pracy.Z tych względów należało przedstawione zagadnienie prawne rozstrzygnąć jak w uchwale.