III CRN 55/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Piasecki. Sędziowie: R. Czarnecki (sprawozdawca), W. MaruczyńskiSentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Krystyny G. przeciwko Jerzemu G. o alimenty, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy Ośrodek w Toruniu z dnia 16.VIII.1974 r. oddalił rewizję nadzwyczajną.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem z dnia 19 XI.1973 r., który następnie uprawomocnił się, Sąd Wojewódzki orzekł unieważnienie małżeństwa stron z tym, że żadna z nich nie zawarła tego małżeństwa w złej wierze.W pozwie z dnia 8.IV.1974 r. powódka przytoczyła, że obecnie zarówno ona, jak i pozwany przebywają na gospodarstwach rolnych swych rodziców, przy czym ona ze względu na swą chorobę (schizofrenię) nie jest zdolna do pracy, pozwany zaś prowadzi gospodarstwo rolne swych rodziców. Toteż powódka wniosła o zasądzenie od niego alimentów po 1.500 zł miesięcznie.Sąd Powiatowy oddalił powództwo.Rozpoznając sprawę na skutek rewizji powódki Sąd Wojewódzki wyprowadził z ustaleń Sądu Powiatowego wniosek, że w wyniku swej pracy w gospodarstwie rolnym powódka, jako dotknięta schizofrenią, nie jest w stanie zaspokoić w pełni swych usprawiedliwionych potrzeb, a ich zaspokojenie wymaga jeszcze kwot po 500 zł miesięcznie. Przeto Sąd Wojewódzki zmienił częściowo wyrok Sądu Powiatowego i zasądził na rzecz powódki alimenty po 500 zł miesięcznie.Przed upływem sześciu miesięcy od wydania wyroku przez Sąd Wojewódzki, Minister Sprawiedliwości złożył od niego rewizję nadzwyczajną, w której wnosi o uchylenie tego wyroku i oddalenie rewizji powódki od wyroku Sądu Powiatowego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Żądanie powódki dostarczenia jej od pozwanego środków utrzymania mogło być uwzględnione dopiero w razie spełnienia się przesłanek z art. 60 § 1 k.r.o. (w związku z art. 21 tego kodeksu), przede wszystkim zaś przesłanki co do znajdowania się przez powódkę w niedostatku. Otóż niedostatek w rozumieniu art. 60 § 1 k.r.o. nie wiąże się z zupełnym niezaspokojeniem usprawiedliwionych potrzeb. Stan niedostatku zachodzi już wtedy, gdy uprawniony nie ma możliwości zarobkowych i majątkowych pozwalających na pełne zaspokojenie jego usprawiedliwionych potrzeb, a jeżeli uprawniony jest chory, to do potrzeb tych należą i lekarstwa. Na tle ustaleń Sądu Powiatowego - zwłaszcza co do tego, że "powódka nie może zbyt intensywnie pracować i musi często odpoczywać" oraz że tylko "w miarę możliwości uczestniczy w pracach rolnych" - powódka nie dysponuje możliwościami zarobkowymi pozwalającymi na pełne zaspokojenie jej usprawiedliwionych potrzeb. Z kolei praca pozwanego na gospodarstwie rolnym jego rodziców świadczy wystarczająco o jego możliwościach zarobkowych.Część swych usprawiedliwionych potrzeb powódka zaspokajała i zaspokaja środkami utrzymania dostarczanymi przez jej rodziców. Jednakże przewidziany przez art. 60 § 1 k.r.o. obowiązek pozwanego do dostarczania powódce środków utrzymania wyprzedza obowiązek jej rodziców (art. 130 k.r.o.).Wyrok Sądu Wojewódzkiego nie narusza więc prawa, wobec czego rewizja nadzwyczajna ulega oddaleniu.