III CSK 208/14
WyrokIzba Cywilna2014-09-11
Skład orzekający: Irena Gromska-Szuster
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku braku księgi wieczystej dla nieruchomości gruntowej, można zastosować wykładnię wieczystoksięgową pojęcia nieruchomości gruntowej na potrzeby oceny umowy sprzedaży?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania, uznając, że skarżący nie wykazali istnienia przesłanek przedsądu. W szczególności, nie wykazali konieczności dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 46 § 1 k.c. w zakresie rozbieżności między rozumieniem prawnorzeczowym a formalnym pojęcia nieruchomości gruntowej, gdyż przedmiotowa działka nie była objęta księgą wieczystą. Wykładnia wieczystoksięgowa pojęcia nieruchomości gruntowej jest możliwa jedynie w przypadku istnienia księgi wieczystej.Stan faktyczny
Powódki nabyły od pozwanych nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży. Sądy obu instancji ustaliły, że przedmiotem umowy była nieruchomość o innej powierzchni niż wskazana w akcie notarialnym, co wynikało z pomyłki notariusza. Pozwani wnieśli skargi kasacyjne, powołując się na rozbieżność w orzecznictwie dotyczącą wykładni pojęcia nieruchomości gruntowej (prawnorzeczowej vs. wieczystoksięgowej).Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania i zasądził od pozwanych na rzecz powódek zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III CSK 208/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa M. Z. i D. M. przeciwko J. J.-Ż., X. Y. i J. J. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2014 r., na skutek skarg kasacyjnych pozwanych J. J. i J. J.-Ż. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia do rozpoznania obu skarg kasacyjnych; 2) zasądza solidarnie od pozwanych J. J. i J. J.-Ż. na rzecz powódki M. Z. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) oraz na rzecz powódki D. M. również kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelacje pozwanych od wyroku Sądu pierwszej instancji ustalającego, że powódki są współwłaścicielkami w określonych częściach opisanej bliżej w wyroku nieruchomości gruntowej o powierzchni 55 arów, którą nabyły od pozwanych na podstawie umowy sprzedaży z dnia 16 kwietnia 2007 r. Sądy obu instancji ustaliły, że przedmiotem umowy sprzedaży była nieruchomość o pow. 55 arów, którą pozwani nabyli uprzednio w drodze spadkobrania, a jedynie w wyniku pomyłki notariusza w akcie notarialnym sprzedaży nastąpiło utożsamienie tej nieruchomości z inną działką o pow. 57 arów, w skład której wchodziła również parcela o pow. 2 arów, nie należąca do spadku, który nabyli pozwani i nie stanowiąca ich własności. W skargach kasacyjnych wniesionych przez pozwanych J. J. oraz J. J.-Ż., jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skarg do rozpoznania powołano się na rozbieżność w orzecznictwie sądów w zakresie wykładni art. 46 § 1 k.c. i konieczność wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy, czy pojęcie nieruchomości gruntowej wskazane w tym przepisie należy rozumieć w znaczeniu materialno-prawnym (prawnorzeczowym) czy formalnym (wieczystoksięgowym). Skarżący przytoczyli stanowiska doktryny oraz orzeczenia Sądu Najwyższego wskazujące na dwa sposoby rozumienia pojęcia nieruchomości gruntowej: jako część powierzchni ziemskiej stanowiącą odrębny przedmiot własności (rozumienie prawnorzeczowe) oraz jako część powierzchni ziemskiej objętą jedną księgą wieczystą. Stwierdzili również, że skargi kasacyjne są oczywiście uzasadnione. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżący nie wykazali istnienia przesłanek przedsądu, na które się powołali. Nie uzasadnili w żaden sposób twierdzenia o oczywistej zasadności skarg kasacyjnych, a więc przesłanki przedsądu przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), jak również nie wykazali, że w sprawie istnieje konieczność dokonania przez Sąd
3 Najwyższy wykładni przepisu prawa ze względu na rozbieżności w orzecznictwie sądów, a więc przesłanki przedsądu przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Nie ulega bowiem wątpliwości, że działka gruntu będąca przedmiotem umowy stron i oceny Sądów w rozpoznawanej sprawie nie była objęta księgą wieczystą, a wykaz synchronizacyjny nie stanowi surogatu takiej księgi. Nie ma zatem możliwości zastosowania w sprawie tzw. wieczystoksięgowego rozumienia pojęcia nieruchomości gruntowej, które zawsze, także w cytowanym przez skarżących orzecznictwie Sądu Najwyższego, łączy się z przypadkiem istnienia księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości. Przedstawiona zatem przez skarżących konieczność dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 46 § 1 k.c. we wskazanym przez nich zakresie w ogóle nie występuje w ustalonym w sprawie stanie faktycznym i jako taka nie może być skutecznym argumentem uzasadniającym konieczność przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]
Powiązane orzeczenia
- I CSK 305/14 2015-02-26Czy Sąd Najwyższy powinien uzupełnić swoje postanowienie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu?
- V CSK 246/16 2017-01-11Czy możliwe jest uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym?
- I CSK 233/15 2016-03-03Czy Sąd Najwyższy powinien uzupełnić swoje postanowienie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym?
- V CSK 252/13 2014-05-20Czy Sąd Najwyższy powinien uzupełnić swoje postanowienie o zwrot dotyczący kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu?
- III CSK 204/15 2016-01-08Czy Sąd Najwyższy powinien uzupełnić swoje postanowienie o oznaczenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu?
Powołane przepisy
art. 46 § 1 KCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 98art. 108 § 1art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 1 pkt 4§ 1 pkt 2§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy