III CSK 393/15

WyrokIzba Cywilna2016-02-17

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna dotycząca wadliwej oceny dowodów i ustaleń faktycznych, mająca na celu wykazanie naruszenia art. 913 § 2 k.c. w sprawie o rozwiązanie umowy dożywocia, może zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie jest związany stanem faktycznym ustalonym przez sąd drugiej instancji w postępowaniu kasacyjnym, jednakże strona nie może kwestionować oceny dowodów i ustaleń faktycznych. Skarga kasacyjna nie może być oparta na zarzutach dotyczących wadliwej oceny dowodów i ustaleń faktycznych, gdyż jest to niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Nie wykazano, że skarga jest oczywiście uzasadniona, ani że zachodzi potrzeba wykładni art. 913 § 2 k.c., który był już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego.
Stan faktyczny
Powódka wniosła pozew o rozwiązanie umowy dożywocia. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego. Powódka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając wadliwość oceny dowodów i ustaleń faktycznych oraz naruszenie art. 913 § 2 k.c. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 393/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa R. D. przeciwko M. D. o rozwiązanie umowy dożywocia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lutego 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r. - w sprawie o rozwiązanie umowy dożywocia – Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 3 lipca 2014 r. Powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni art. 913 § 2 k.c. i „wyjątkowego wypadku” w nim zawartego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Cały nacisk zarzutów skargi położono na wadliwość oceny dowodów oraz ustaleń. Krytyka tych ustaleń ma na celu narzucenie własnej wersji stanu faktycznego i wykazanie na jej tle, że naruszono art. 913 § 2 k.c. Taka metoda jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalna, gdyż strona nie może kwestionować 2 oceny dowodów i ustaleń (art. 3982 § 3 k.p.c.), a Sąd Najwyższy jest związany stanem faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji (art. 39813 § 2 k.p.c.). Nie wykazano, że skarga jest oczywiście uzasadniona, jak też nie zachodzi potrzeba wykładni art. 913 § 2 k.c., który był już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, a nie wykazano powodów wykraczających poza niniejszą sprawę, że konieczna jest kolejna wypowiedź Sądu Najwyższego. Ustawodawca, nie precyzując pojęcia „wyjątkowy wypadek”, pozostawił sądom meriti ocenę co nim jest na podstawie konkretnych okoliczności sprawy. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw [l.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 913 § 2 KCart. 3982 § 3 KPCart. 39813 § 2 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy