III K 188/53

SentencjaSąd Najwyższy przy udziale Wiceprokuratora Generalnej Prokuratury po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 1953 r. sprawy Wilhelma G., oskarżonego z art. 2 dekretu z 31.VIII.1944 r., z powodu rewizji założonej przez oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego ... z dnia 7 marca 1953 r. nr IV.K. 10/53 - na mocy art. 375, 383 p. 2, 388 § 1, 459 k.p.k. i art. 4 dekretu o o.s.k. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok z tą zmianą, że na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu Wilhelmowi G. okresy tymczasowego aresztowania od dnia 31 maja 1946 r. do dnia 4 kwietnia 1947 r. i od dnia 17.IX.1952 r.; zwalnia oskarżonego od kosztów postępowania rewizyjnego i opłaty sądowej w Sądzie Najwyższym.Uzasadnienie faktyczneWilhelm G. wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w ... z dnia 7 marca 1953 r. sygn. IV.K. 10/53 - skazany został na karę więzienia oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na przeciąg lat... - za przestępstwo z art. 2 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. - popełnione w ten sposób, że w okresie od 1939 r. w C. jako starszy robotnik w ..., idąc na rękę władzy państwa hitlerowskiego, znęcał się nad podległymi mu robotnikami polskimi i radzieckimi, bijąc ich, kopiąc i zmuszając do pracy ponad siły, czym działał na szkodę osób spośród polskiej ludności cywilnej i radzieckich jeńców wojennych.Wyrok ten zaskarżył oskarżony.Rewizja oskarżonego zarzuca:1) ......2) obrazę przepisów z art. 58 kk. i 408 k.p.k. przez niezaliczenie oskarżonemu aresztu tymczasowego, zastosowanego względem niego w sprawie nr IV.K. 52/47 b. Sądu Okręgowego w ...3) rażącą niewspółmierność kary w stosunku do przypisanego czynu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zarzuty rewizji wymienione w punkcie 1 i 3 nie są zasadne ...Zasadny jest natomiast zarzut rewizji w pkt. 2.Oskarżony wyrokiem b. Sądu Okręgowego w ... z dnia 2 kwietnia 1947 r. sygn. IV.K. 52/47 uniewinniony został od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 4 dekretu z dnia 31.VIII.1944 r.W stosunku do oskarżonego zastosowano w powyższej sprawie areszt tymczasowy, który trwał od dnia 31 maja 1946 r. do dnia 4 kwietnia 1947 r.Jak wynika z pism (k. 1, 2), przeciwko oskarżonemu toczyło się w tej sprawie śledztwo o przestępstwo z art. 4 dekretu z dnia 31.VIII.1947 r., jak również o przestępstwo z art. z cyt. dekretu. Oskarżony przesłuchiwany w śledztwie (k. 6) przyznaje się do popełnienia przestępstwa z art. 2 cyt. dekretu.Ponieważ przesłuchani świadkowie nie posiadali wiadomości o zachowaniu oskarżonego w ..., przeto akt oskarżenia sporządzony przez prokuratora zarzucał oskarżonemu jedynie popełnienie przestępstwa z art. 4 dekr. z dnia 31.VIII.1944 r.Z treści przepisu art. 58 k.k. wynika, że Sąd może zaliczyć na poczet kary okres tymczasowego aresztowania, jaki zarządzono w danej sprawie, a nie zaś w jakiejkolwiek sprawie, poprzedzającej chwilę wydania wchodzącego w grę wyroku.Jakkolwiek sygnatury akt w obu sprawach są różne, to jednak Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że w sprawie IV.K. 52/47 - śledztwo toczyło się o ten sam czyn, który był przedmiotem postępowania w sprawie IV.K. 10/53, tj. o bicie robotników itp. w ... a więc nie ma żadnych przeszkód w zaliczeniu oskarżonemu aresztu tymczasowego zarządzonego w sprawie IV.K. 52/47.Te okoliczności biorąc pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.