III K 675/57

Uzasadnienie faktyczneCo się tyczy zarzutu rażącej niewspółmierności kary, wymierzonej oskarżonemu, to zauważyć należy co następuje: ocena współmierności kary występuje w różnych relacjach: współmierność kary może być oceniana m.in. porównaniem kar, wymierzonych różnym sprawcom czynów przestępnych, ściganych w jednej sprawie sądowej ze względu na faktyczny i logiczny związek czynów (przy uwzględnianiu - oczywiście - społecznej szkodliwości działania jak i elementów indywidualizujących stopień zawinienia). Obrona oskarżonego upatruje wadę wymiaru kary w sprawie niniejszej w tym, że oskarżony poniósł "całą winę" z powodu nie pociągnięcia do odpowiedzialności karnej osób współwinnych, a mianowicie bezpośredniego sprawcy śmiertelnej katastrofy - Sz. oraz dysponenta samochodu Św. G., jakkolwiek wszyscy trzej - każdy w inny sposób i w różnym stopniu - ponoszą winę za tragiczny wypadek.Zarzut ten nie jest pozbawiony elementów słuszności.W zasadzie każdy sprawca odpowiada za czyn własny w granicach własnego zawinienia, lecz może leżeć w interesie oskarżonego i prawidłowego wymiaru sprawiedliwości, by wszyscy sprawcy przestępstwa byli pociągnięci do odpowiedzialności i ponieśli zasłużone kary.Postępowanie przeciwko Sz. zostało wyłączone ze sprawy niniejszej z powodu nie ujęcia Sz., aczkolwiek miejsce pracy i zamieszkania tegoż nie powinno nasuwać niepokonalnych trudności ze względu na dane, znajdujące się w aktach postępowania przygotowawczego, nie ma też w aktach sprawy śladu poszukiwania Sz. w drodze listów gończych.Podobnie w postępowaniu przygotowawczym pominięta została osoba Św. G., aczkolwiek istnieją podstawy do podejrzenia, że dopuścił się on przestępstwa jako dysponent samochodu.W tym stanie rzeczy przedwczesna jest odpowiedź na pytanie, czy kara, wymierzona oskarżonemu, jest rażąco surowa, albowiem nie zostały wyczerpane środki, zmierzające do łącznego rozpoznania sprawy wszystkich sprawców katastrofy oraz porównania ich win i wymierzonych im ewentualnie kar. Z tego powodu Sąd Najwyższy sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w celu postąpienia zgodnie z art. 305 k.p.k.