IV CO 126/20

Sygn. akt IV CO 126/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lipca 2020 r., na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w S. akt sygn. I C […] z postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2020 r., w celu oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa P.P. przeciwko M.P. o rozwód odmawia oznaczenia sądu. UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 kwietnia 2020 r. Sąd Okręgowy w S. zwrócił się o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. Postanowienie to nie zawiera uzasadnienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie przepisów kodeksu oraz okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym wniosek 2 o oznaczenie sądu właściwego powinien wskazywać przyczyny, które go uzasadniają. Konsekwencją braku ich przedstawienia jest odmowa oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy (postanowienia SN z 29 maja 2018 r., III CO 56/18; OSNC-ZD 2019, z. B, poz. 25; z 19 lipca 2019 r., V CO 162/19; z 23 lipca 2019 r., IV CO 142/19). Niezależnie od tego należy wskazać, że w stanie faktycznym sprawy prima facie można mieć poważne wątpliwości co do istnienia uzasadnionych podstaw wniosku. Zgodnie z art. 41 k.p.c. powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. W niniejszej sprawie powód wskazał wprawdzie, że ostatnio małżonkowie wspólnie zamieszkiwali na terenie Wielkiej Brytanii, jednak - jak wynika z pozwu i dalszej korespondencji - aktualnie powód zamieszkuje w S. (gdzie też znajdowało się ostatnie wspólne miejsce zamieszkania stron na terytorium Polski). Pozwana nie kwestionowała faktu zamieszkiwania powoda w S., a korespondencja sądowa skierowana do powoda na adres w S. została podjęta. Pozwala to powziąć wątpliwość, czy rzeczywiście na podstawie art. 41 k.p.c. nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu. Z tych względów orzeczono jak na wstępie. 3 jw