IV CO 133/20

Izba Cywilna2020-11-30

Skład orzekający: Kamil Zaradkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, gdy powódka wskazała ostatnie wspólne miejsce zamieszkania w Polsce, a następnie powróciła do Polski i wskazała stałe miejsce zamieszkania w Polsce?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, gdy powódka, która pierwotnie wskazała ostatnie wspólne miejsce zamieszkania w Polsce i miejsce zamieszkania w Niemczech, ostatecznie wskazała, że powróciła do Polski i jej stałym miejscem zamieszkania jest Polska. W takiej sytuacji właściwość miejscową sądu można ustalić na podstawie przepisów art. 41 k.p.c., co wyłącza potrzebę wyznaczenia sądu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 45 k.p.c.
Stan faktyczny
Powódka wytoczyła powództwo o rozwód, wskazując ostatnie wspólne miejsce zamieszkania w Polsce i swoje miejsce zamieszkania w Niemczech. Sąd Okręgowy zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego. Następnie powódka poinformowała, że powróciła do Polski i jej stałym miejscem zamieszkania jest Polska.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CO 133/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2020 r., na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w Z. akt sygn. I C (…) z postanowieniem z dnia 14 maja 2020 r., w celu oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa E. G. przeciwko W. Ż. o rozwód odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. UZASADNIENIE Pozwem z 4 maja 2020 r. Powódka E. G. wytoczyła powództwo o rozwód przeciwko W. Ż., podając adres zamieszkania w Republice Federalnej Niemiec. Wskazała, iż ostatnie wspólne miejsce zamieszkania było w B.. Postanowieniem z 14 maja 2020 r. Sąd Okręgowy w Z. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. 2 Zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Przy czym z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i takiej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 k.p.c., sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo. Pismem z 28 sierpnia 2020 r. (data wpływu 1 września 2020 r.). Powódka wskazała, iż powróciła do Polski i jej stałym miejscem zamieszkania jest B.. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 KPCart. 41 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy