IV CO 6/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia B. Łubkowski (sprawozdawca). Sędziowie: M. Piekarski, H. Gorazdowski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Teofila S. przeciwko Edwardowi i Teresie S. o zapłatę, po rozpoznaniu zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy do rozstrzygnięcia w trybie art. 388 k.p.c.:"Czy z mocy art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 maja 1957 r. (Dz. U. Nr 31, poz. 131) jest nadal wyłączony spod publicznej gospodarki lokalowej budynek gospodarczy (pralnia) na działce przydomowej, jeżeli właściciel wynajął go na cele mieszkalne na krótki czas?"udzielił odpowiedzi twierdzącej.Uzasadnienie faktyczneZ treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 maja 1957 r. o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami domów jednorodzinnych oraz lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 131) wynika, że o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami pomieszczeń i budynków gospodarczych położonych na działce przydomowej decyduje ich przeznaczenie na cele gospodarcze właściciela domu lub lokalu. Dopóki zatem pomieszczenia te i budynki z przeznaczenia swego służą lub mają służyć celom gospodarczym właściciela domu jednorodzinnego lub lokalu, dopóty objęte są wyłączeniem spod publicznej gospodarki lokalami.Wynajęcie na krótki czas pomieszczenia lub budynku nie powoduje zmiany ich gospodarczego przeznaczenia, jeśli po upływie tego krótkiego okresu mają one nadal służyć celom gospodarczym właściciela domu jednorodzinnego lub lokalu.Za trafnością powyższego poglądu przemawia treść art. 6 ustawy, w myśl którego w wypadkach uzasadnionych ważnymi okolicznościami właściciel domu jednorodzinnego może uzyskać zezwolenie na wynajęcie "całego" domu jednorodzinnego lub lokalu z zachowaniem wyłączenia spod publicznej gospodarki lokajami. Podnajęcie zaś części takiego lokalu nie wymaga zezwolenia i nie powoduje wyłączenia lokalu - w całości lub w odnajętej części - spod publicznej gospodarki lokalami.Jedynie zmiana przeznaczenia gospodarczego wymienionych w art. 5 ust. 1 pomieszczeń, bez zamiaru przywrócenia im w najbliższej przyszłości pierwotnego ich gospodarczego przeznaczenia, uzasadniałaby utratę wyłączenia tych pomieszczeń spod publicznej gospodarki lokalami.Z tych względów Sąd Najwyższy z mocy art. 388 k.p.c. udzielił twierdzącej odpowiedzi na zadane mu pytanie.