IV K 342/52

WyrokIzba Cywilna1952-12-12

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kradzież mienia państwowego przez osobę powołaną do jego ochrony, nadużywającą zaufania, może być uznana za przypadek mniejszej wagi w rozumieniu art. 257 § 2 k.k. i czy kara najniższa dopuszczalna przy nadzwyczajnym złagodzeniu kary jest rażąco niewspółmierna do szkodliwości społecznej czynu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że kradzież mienia państwowego przez osobę szczególnie powołaną do jego ochrony i nadużywającą zaufania nie może być traktowana jako przypadek mniejszej wagi. Ponadto, nawet przy zastosowaniu przyjętej przez sąd niższej kwalifikacji czynu, orzeczona kara najniższa, przy pełnym zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia, była rażąco niewspółmierna do społecznej szkodliwości czynu.
Stan faktyczny
Jan L., jako komendant straży pożarnej Państwowej Zbiornicy Odpadków Użytkowych, przywłaszczył 10 sztuk pończoch dziecinnych na szkodę tejże zbiornicy. Został skazany wyrokiem Sądu Powiatowego na karę aresztu z art. 257 § 2 k.k. Prokurator Generalny wniósł rewizję nadzwyczajną, zarzucając obrazę prawa materialnego i rażącą niewspółmierność kary.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił kwalifikację prawną czynu z art. 257 § 2 k.k. na art. 257 § 1 k.k. i skazał oskarżonego na karę więzienia.

Pełny tekst orzeczenia

Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Powiatowego w K... z dnia 8 marca 1952 r. nr IV.Kp. 1258/51 Jan L. skazany został na podstawie art. 257 § 2 k. k. na karę ...... aresztu za to, że jako komendant straży pożarnej Państwowej Zbiornicy odpadków użytkowych zabrał w celu przywłaszczenia na szkodę tejże zbiornicy 10 sztuk pończoch dziecinnych.Od powyższego prawomocnego wyroku założył rewizję nadzwyczajną Prokurator Generalny PRL i zarzucając obrazę art. 257 § 2 k. k. przez błędne uznanie przypisanego oskarżonemu czynu za przypadek mniejszej wagi, oraz rażącą niewspółmierność wymierzonej kary w stosunku do znacznej szkodliwości społecznej czynu, wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku, uznanie oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 257 § 1 k. k. i wymierzenie mu kary znacznie surowszej.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył co następuje:Rewizja Prokuratora Generalnego PRL jest zasadna.Przyjęta przez Sąd kwalifikacja przypisanego oskarżonemu Janowi L. czynu z art. 257 § 2 k. k. jest błędna, gdyż kradzież mienia państwowego nie może być uznana za przypadek mniejszej wagi, zwłaszcza gdy sprawca jest osobą szczególnie powołaną do ochrony tego mienia i dopuścił się przypisanego czynu nadużywając zaufania, którym go obdarzono.Poza tym nawet w oparciu o przyjętą przez Sąd kwalifikacją czynu orzeczenie względem oskarżonego kary najniższej, jaką ustawa dopuszcza przy pełnym zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary, musi być uznana za rażąco niewspółmierną do szkodliwości społecznej czynu.Mając powyższe względy na uwadze Sąd Najwyższy zmienił kwalifikację przypisanego oskarżonemu Janowi L. czynu z art. 257 § 1 k. k. i skazał go na karę .... więzienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 257 § 2art. 257 § 1§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.