RAdw 33/63

SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy adwokata X na skutek rewizji założonej przez Ministra Sprawiedliwości od prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Dyscyplinarnej Izby Adwokackiej w Z. z dnia 6 lutego 1963 r. KD 34/62,zmienił zaskarżone orzeczenie co do kary i za przypisane obwinionemu przewinienie wymierzył karę dyscyplinarną wydalenia z adwokatury oraz obciążył obwinionego kosztami za obie instancje w kwocie 6.000 zł.Uzasadnienie faktyczneWojewódzka Komisja Dyscyplinarna Izby Adwokackiej w Z. orzeczeniem z dnia 6 lutego 1963 r. wymierzyła obwinionemu adwokatowi X karę dyscyplinarną zawieszenia w wykonywaniu czynności zawodowych na okres 4 miesięcy za to, że wiosną 1961 r. w A. przyjął na korytarzu sądowym od Józefy D. zlecenie zastępowania jej w sprawie z oskarżenia prywatnego, nie wziął od niej odpowiedniego pełnomocnictwa, nie stawił się na dwóch kolejnych rozprawach oraz przyjął od niej tytułem wynagrodzenia kwotę 350 zł, nie dając pokwitowania.Od powyższego orzeczenia Minister Sprawiedliwości założył rewizję, zarzucając temu orzeczeniu oczywistą niesłuszność, polegającą na wymierzeniu obwinionemu kary dyscyplinarnej niewspółmiernie łagodnej do stopnia jego zawinienia oraz dotychczasowej jego karalności dyscyplinarnej.W konkluzji rewizja wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i wymierzenie obwinionemu kary dyscyplinarnej wydalenia z adwokatury.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja Ministra Sprawiedliwości jest słuszna.Adwokat X ukarany został za poważne naruszenie obowiązków zawodowych na okres 4 miesięcy. Obwiniony był już poprzednio siedmiokrotnie karany dyscyplinarnie za różne przewinienia, w tym także orzeczeniem WKD 155/61 na karę 6 miesięcy zawieszenia w czynnościach za pobranie nadmiernego wynagrodzenia od klienta oraz orzeczeniem KD 22/60 na cztery miesiące zawieszenia za pobranie poza zespołem kwoty 6.000 złotych.Z pozostałych prawomocnych orzeczeń wynika, że adwokat X systematycznie narusza obowiązki zawodowe i przepisy prawa. Jest on obecnie tymczasowo zawieszony w wykonywaniu czynności zawodowych, a jednocześnie toczą się przeciwko niemu dwie dalsze sprawy dyscyplinarne (KD 31/62 i KD 51/62). Wniosek stąd taki, że skoro orzeczone dotychczas kary dyscyplinarne nie odnoszą żadnego skutku, to z punktu widzenia interesu publicznego jest niedopuszczalne, aby adwokat X pozostawał nadal na liście adwokatów, utracił on bowiem całkowicie rękojmię do wykonywania tego zawodu w świetle ustawowych zadań adwokatury w Polsce Ludowej.Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku rewizji i orzekł jak w sentencji.