Rw 356/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk dr W. Sieracki (sprawozdawca). Sędziowie: płk S. Wojtczak, ppłk C. Bakalarski. Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Rulewski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 1975 r. na rozprawie sprawy Andrzeja S., skazanego nieprawomocnie za przestępstwa określone w: 1) art. 315 § 1 k.k. w związku z art. 166 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, 2) art. 313 k.k. w związku z art. 311 § 1 k.k. i w związku z art. 316 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności, 3) art. 318 k.k. w związku z art. 59 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności - łącznie skazanego na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 17 czerwca 1975 r.nie uwzględnił rewizji obrońcy i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Uzasadnienie faktyczne(...) Wyrok ten zaskarżony został rewizją obrońcy oskarżonego. Obrońca, wskazując w swej rewizji na "błędy w istotnych ustaleniach faktycznych" i "obrazę prawa materialnego", wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez umorzenie postępowania karnego o występki zakwalifikowane z art. 315 § 1 k.k. w zbiegu z art. 166 k.k. oraz z art. 318 k.k. w związku z art. 59 § 1 k.k. i uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia przestępstwa określonego w art. 313 k.k. w związku z art. 311 § 1 k.k. i w związku z art. 316 k.k. (...).Zawarte w rewizji wywody, zmierzające do uzasadnienia zarzutu, że sąd pierwszej instancji poczynił błędne (co do istoty) ustalenia faktyczne, nie są przekonujące. Ustalenie, że oskarżony dopuścił się przestępstwa określonego w art. 315 § 1 k.k. i opisanego w pkt 1 zaskarżonego wyroku, oparte zostało na zeznaniach bezstronnego świadka Józefa L. (...).W odniesieniu do opisanego w pkt 2 zaskarżonego wyroku przestępstwa zakwalifikowanego z art. 313 k.k. w związku z art. 311 § 1 k.k. i w związku z art. 316 k.k. podkreślić należy, że ustalenia w tej materii zawarte w wyroku są zgodne z wynikami przewodu sądowego (...).Niesłuszne jest twierdzenie skarżącego, że sąd pierwszej instancji bezpodstawnie zakwalifikował czyn oskarżonego z art. 313 k.k. Należy bowiem wyrazić pogląd, że żołnierze pełniący służbę wartowniczą i z tego tytułu przebywający - zgodnie z regulaminowym unormowaniem porządku i toku pełnienia służby wartowniczej - w pomieszczeniach wartowni są żołnierzami, do których odnosi się użyte w art. 313 k.k. określenie "zebranych żołnierzy". Jeżeli zatem sprawca przestępstwa określonego w art. 311 § 1 k.k. dopuszcza się czynnej napaści w pomieszczeniach wartowni w obecności przebywających tam służbowo żołnierzy pełniących służbę wartowniczą, to w takiej sytuacji czyn sprawcy wyczerpuje znamiona zawarte w przepisie art. 313 k.k. (kwalifikowana postać czynnej napaści). Oskarżony dopuścił się czynnej napaści na należącego do składu warty Kazimierza N. w pomieszczeniu wartowni i w obecności przebywających tam Kazimierza P. i Andrzeja S., wchodzących również w skład warty. Z tych względów brak podstaw do kwestionowania zarówno ustaleń faktycznych, jak i przyjętej w zaskarżonym wyroku kwalifikacji prawnej omawianego czynu oskarżonego (...).Skoro zatem poczynione w zaskarżonym wyroku ustalenia faktyczne są zgodne z wynikami przewodu sądowego i skoro skazanie za opisane na wstępie przestępstwa (prawidłowo zakwalifikowane przez sąd pierwszej instancji) znajduje oparcie w dowodach przeprowadzonych w czasie rozprawy głównej, przeto postawione na wstępie wnioski rewizji nie mogły być uwzględnione (...).