V CNP 69/14
Izba Cywilna2015-11-13
Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski, Anna Kozłowska, Hubert Wrzeszcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nazwa orzeczenia nadana przez sąd (wyrok zamiast postanowienia) może podważyć jego istotę, jeśli ustawa określa właściwą formę?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że nadanie orzeczeniu niewłaściwej formy (wyroku zamiast postanowienia) nie może podważyć istoty rozstrzygnięcia, jeśli ustawa określa właściwą formę. Istotę orzeczeń określa ustawa, a nie ich nazwa. W przypadku oczywistej omyłki w nazwie orzeczenia, sąd powinien ją sprostować.Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę ze skargi na posiedzeniu niejawnym. W trakcie postępowania okazało się, że w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt V CNP 69/14, błędnie nazwano orzeczenie "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" zamiast "Postanowienie".Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy prostuje w wyroku z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt V CNP 69/14, nazwę orzeczenia, wpisując w miejsce "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" słowo "Postanowienie".Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V CNP 69/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[…]" w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt II Ca […] w sprawie z powództwa "F. […]" Spółki z o.o. w W. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej "[…]" w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2015 r., prostuje w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt V CNP 69/14, nazwę tego orzeczenia w ten sposób, że w miejsce "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" wpisuje "Postanowienie".
2 UZASADNIENIE Zgodnie z przyjętym przez Kodeks postępowania cywilnego podziałem orzeczeń i związaną z tym podziałem ich funkcją, sąd w procesie orzeka wyrokiem co do istoty sprawy, natomiast postanowieniem rozstrzyga nasuwające się kwestie procesowe. Skoro zatem istotę orzeczeń określa ustawa, nadanie przez sąd rozstrzygnięciu niewłaściwej formy nie może podważyć tej zasady (por. uchwała Sądu Najwyższego Izby Cywilnej i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 marca 1972 r., III CZP 27/71; OSNC 1973, nr 1, poz. 1). Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie zawarte w prostowanym wyroku nie dotyczy orzeczenia co do istoty sprawy. Nadanie zatem orzeczeniu nazwy wyroku zamiast postanowienia należało uznać za oczywistą omyłkę i orzec - na podstawie art. 350 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. - jak w sentencji postanowienia. aw
Powiązane orzeczenia
- II CSK 291/13 2014-06-10Czy nazwa orzeczenia nadana przez sąd (np. postanowienie zamiast wyroku) może podważyć jego istotę, jeśli ustawa określa właściwą formę rozstrzygnięcia?
- V CNP 72/13 2014-11-27Czy oczywista omyłka w nazwie orzeczenia Sądu Najwyższego (wyrok zamiast postanowienia) może podważyć jego zasadę prawną?
- III CO 160/25 2025-02-27Czy postanowienie sądu, którego sentencja nie została podpisana przez skład sądu, a jedynie uzasadnienie, istnieje w znaczeniu prawnoprocesowym i może stanowić podstawę do wystąpienia do Sądu Najwyższego o oznaczenie sąd…
- 1 CR 992/58 1958-12-06Czy postanowienie sądu, które nie zostało podpisane przez wszystkich członków składu orzekającego, jest nieważne i czy w takiej sytuacji sąd drugiej instancji powinien uwzględnić tę wadliwość z urzędu?
- I PR 43/82 1982-05-13Czy orzeczenie sądu oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku powinno przybrać formę postanowienia, a środek odwoławczy od takiego orzeczenia powinien być rozpoznany jako zażalenie?
Powołane przepisy
art. 350 § 1art. 39821art. 391 § 1 KPC§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy