V CNP 72/13
Izba Cywilna2014-11-27
Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski, Maria Szulc, Hubert Wrzeszcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy oczywista omyłka w nazwie orzeczenia Sądu Najwyższego (wyrok zamiast postanowienia) może podważyć jego zasadę prawną?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy dokonał sprostowania nazwy swojego orzeczenia z "Wyrok" na "Postanowienie", uznając to za oczywistą omyłkę. Podkreślono, że istotę orzeczeń określa ustawa, a nadanie niewłaściwej formy nie może podważyć tej zasady. Rozstrzygnięcie zawarte w prostowanym orzeczeniu nie dotyczyło istoty sprawy, co uzasadniało jego formę jako postanowienia.Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. W trakcie postępowania stwierdzono oczywistą omyłkę w nazwie własnego orzeczenia z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt V CNP 72/13, gdzie błędnie nazwano je "Wyrokiem" zamiast "Postanowieniem".Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy sprostował w swoim wyroku z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt V CNP 72/13, nazwę orzeczenia, wpisując w miejsce "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" "Postanowienie".Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V CNP 72/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Maria Szulc SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt IV Ca […] w sprawie z powództwa P. P. przeciwko J. C. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r., prostuje w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt V CNP 72/13, nazwę tego orzeczenia w ten sposób, że w miejsce "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" wpisuje "Postanowienie".
2 UZASADNIENIE Zgodnie z przyjętym przez Kodeks postępowania cywilnego podziałem orzeczeń i związaną z tym podziałem ich funkcją, sąd w procesie orzeka wyrokiem co do istoty sprawy, natomiast postanowieniem rozstrzyga nasuwające się kwestie procesowe. Skoro zatem istotę orzeczeń określa ustawa, nadanie przez sąd rozstrzygnięciu niewłaściwej formy nie może podważyć tej zasady (por. uchwała Sądu Najwyższego Izby Cywilnej i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 marca 1972 r., III CZP 27/71; OSNC 1973, nr 1, poz. 1). Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie zawarte w prostowanym wyroku nie dotyczy orzeczenia co do istoty sprawy. Nadanie zatem orzeczeniu nazwy wyroku zamiast postanowienia należało uznać za oczywistą omyłkę i orzec – na podstawie art. 350 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. - jak w sentencji postanowienia. aw
Powiązane orzeczenia
- II CSK 291/13 2014-06-10Czy nazwa orzeczenia nadana przez sąd (np. postanowienie zamiast wyroku) może podważyć jego istotę, jeśli ustawa określa właściwą formę rozstrzygnięcia?
- V CNP 69/14 2015-11-13Czy nazwa orzeczenia nadana przez sąd (wyrok zamiast postanowienia) może podważyć jego istotę, jeśli ustawa określa właściwą formę?
- II CSKP 134/21 2025-01-22Czy Sąd Najwyższy powinien sprostować oczywistą omyłkę w swoim wcześniejszym orzeczeniu, polegającą na błędnym oznaczeniu wyroku jako postanowienia?
- I CSK 835/14 2015-12-16Czy oczywista omyłka w oznaczeniu formy orzeczenia, polegająca na błędnym wskazaniu 'Postanowienie' zamiast 'Wyrok W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej', może zostać sprostowana z urzędu przez Sąd Najwyższy?
- V CNP 72/15 2016-09-02Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę w sentencji własnego postanowienia?
Powołane przepisy
art. 350 § 1art. 39821art. 391 § 1 KPC§ 1
Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy