I K 6/51

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Cyprian (sprawozdawca); Sędziowie: A. Bachrach, M. Szerer; Prokurator: J. Markowicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława M., osk. z art. 241 k.k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej Generalnego Prokuratora R. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 19 lipca 1950 r., na podstawie art. 375, 396-398, 400, 385 p. 3, 388 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę do ponownego rozpoznania przekazał.Uzasadnienie faktyczneRewizja nadzwyczajna Generalnego Prokuratora R. P. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie, Wydziału Zamiejscowego w Białej Podlaskiej, z dnia 19 lipca 1950 r. w sprawie przeciwko Stanisławowi M. uniewinnionemu od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 241 k.k., na zasadzie art. 394, 395, 396, 400 § 1 i art. 371 p. 1 k.p.k. wnosi, między innymi, o uchylenie powyższego wyroku w zakresie uniewinnienia oskarżonego Stanisława M. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 241 k.k. twierdząc że w czynie osk. Stanisława M. są cechy przestępstwa, przewidzianego w art. 241 k.k. (art. 371 p. 1 k.p.k.).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Wyrokiem Sądu Grodzkiego w Międzyrzeczu z dnia 26 kwietnia 1950 roku Stanisław M. skazany został z art. 241 k.k. na 8 miesięcy więzienia za to, że biorąc wespół z dwoma innymi sprawcami udział w pobiciu Jana Ch. użył noża.Na skutek rewizji założonej przez osk. M. Sąd Okręgowy w Lublinie, Wydział Zamiejscowy w Białej Podlaskiej, na rozprawie w dniu 19 lipca 1950 r. uniewinnił tegoż oskarżonego M. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 241 k.k.W uzasadnieniu wyroku Sąd Okręgowy powołał się na to, że z zaświadczenia lekarskiego pokrzywdzonego Ch. nie wynika, by doznane przez niego uszkodzenia ciała zadane były ostrzem noża oraz, że użycie noża jedynie przez oskarżonego M. w wymienionym pobiciu nie wypełnia stanu faktycznego art. 241 k.k.Powyższe stanowisko Sądu Okręgowego jest błędne.Odpowiedzialność karna z art. 241 k.k. z powodu użycia noża lub innego niebezpiecznego narzędzia przez uczestnika pobicia lub bójki powstaje nie tylko wówczas, gdy pociągnęło ono za sobą ujemne następstwa dla zdrowia innej osoby, lecz nawet wtedy, gdy sprawca podczas pobicia lub bójki używa noża lub innego niebezpiecznego narzędzia.Istotnym warunkiem zastosowania art. 241 k.k. jest, aby w pobiciu wzięły udział co najmniej dwie osoby ("kto bierze udział w pobiciu"), w bójce zaś co najmniej trzy osoby, przy czym odpowiedzialności karnej z mocy tego przepisu podlega tylko ta osoba, która w pobiciu lub bójce używa broni, noża lub innego niebezpiecznego narzędzia. Nie stoi na przeszkodzie temu, aby uznać jej winę z art. 241 k.k., okoliczność, że inni uczestnicy pobicia lub bójki nie używali niebezpiecznych narzędzi.W tym przypadku czyn takiego sprawcy należy zakwalifikować z art. 241 k.k.; inni zaś uczestnicy pobicia lub bójki odpowiadać mogą z art. 237 lub 239 k.k. w trybie prywatno-skargowym.Z powyższego wynika, że Sąd Okręgowy uniewinniając osk. M. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 241 k.k. dopuścił się obrazy tego artykułu.