I KK 311/24

I KK 311/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie skazanego B. J. i T. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 24 października 2024 r. wniosków złożonych przez obrońcę obu skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt VI Ka 877/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt II K 642/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosków nie uwzględnić. UZASADNIENIE Złożone przez obrońcę skazanych B. J. i T. K. wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami wyroku, nie mogły zostać uwzględnione. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Co prawda przepis ten nie wskazuje przesłanek, których zaistnienie warunkowałoby I KK 311/24 2 wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to jednak trzeba pamiętać, że stanowi on odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia się. Nie może być więc wątpliwości, że decyzja o skorzystaniu z instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia musi być poparta wyjątkowymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, iż wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki, w szczególności, gdy istnieje realne ryzyko poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec zasadności wniesionej kasacji (por. np. postanowienia SN: z dnia z dnia 22 listopada 2021 r., I KK 156/21; z dnia 19 października 2021 r., III KK 375/21). W realiach tej sprawy nie sposób obecnie stwierdzić, że zachodzą podstawy do zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. Przeprowadzona wstępna kontrola sygnalizowanych w kasacjach uchybień, w szczególności zarzutów podniesionych w obu kasacjach a dotyczących naruszenia art. 439 § 1 pkt. 1 i 6 k.p.k. nie uprawnia na tym etapie do kategorycznych wniosków, co do konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku. Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do pozostałych uchybień jakich w postępowaniu odwoławczym dopuścić się miał sąd drugiej instancji. Także i w tym wypadku przeprowadzona wstępna ocena nie pozwala na stwierdzenie wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia zarzutów kasacji. Zastrzec jednak trzeba, że stanowisko sądu kasacyjnego w tym przedmiocie nie jest ostateczne. Rozstrzygającej oceny w zakresie zasadności zarzutów i skuteczności wniesionych kasacji dokona Sąd Najwyższy na rozprawie kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. [J.J.] [ms] I KK 311/24 3