I KR 245/81

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Hapon. Sędziowie: S. Fornalik, W. Ochman (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Sowiński.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Włodzimierza S., oskarżonego z art. 201 i 266 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Wojewódzkiego w R. z dnia 1 lipca 1981 r.utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (...).Uzasadnienie faktyczneWłodzimierz S. oskarżony został o to, że w okresie od lipca 1979 r. do kwietnia 1980 r. w D., pełniąc funkcję magazyniera Spółdzielni Kółek Rolniczych w C., pobrał od rolników pieniądze za sprzedawane im nawozy sztuczne w ogólnej wysokości 263.914,60 zł i nie odprowadził ich do kasy, lecz zabrał je w celu przywłaszczenia, a następnie w celu ukrycia braku sfałszował dowody sprzedaży nawozów sztucznych o łącznej wartości 227.597 zł, działając w ten sposób na szkodę wymienionej Spółdzielni Kółek Rolniczych w C. - tj. o popełnienie czynu określonego w art. 201 k.k. w zw. z art. 266 § 1 i art. 10 § 2 k.k.Sąd Wojewódzki w R. wyrokiem z dnia 1 lipca 1981 r.:1) oskarżonego Włodzimierza S. uznał za winnego tego, że w okresie od lipca 1979 r. do dnia 14 czerwca 1980 r. w D., pełniąc funkcję magazyniera Spółdzielni Kółek Rolniczych w C., umyślnie nie dopełnił obowiązku w zakresie ochrony i gospodarowania nawozami mineralnymi i wapnem, stanowiącymi własność społeczną, przez to, że tworzył dokumentację niezgodną z faktycznie dokonanymi operacjami magazynowymi, nie zabezpieczył nawozów przed szkodliwymi dla nich warunkami atmosferycznymi oraz przed kradzieżą, korzystając z urlopu pozostawił magazyn bez zabezpieczenia i przekazania go następcy, czym stworzył możliwość powstania niedoboru, i istotny niedobór w wysokości 263.914,60 zł rzeczywiście nastąpił, a oskarżony powstanie niedoboru mógł i powinien przewidzieć - tj. popełnienia przestępstwa określonego w art. 218 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 218 § 1 k.k. skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;2) na podstawie art. 73 § 1 i 2, art. 74 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił oskarżonemu warunkowo na okres próby wynoszący 4 lata i na podstawie art. 75 § 1 k.k. orzekł wobec niego grzywnę w wysokości 35.000 zł (...).Wyrok Sądu Wojewódzkiego zaskarżył prokurator i w rewizji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na uznaniu, że oskarżony Włodzimierz S. dopuścił się jedynie przestępstwa określonego w art. 218 § 1 k.k., podczas gdy w rzeczywistości oskarżony, przyjmując pieniądze od nabywców nawozów w czasie nieobecności kasjerki Krystyny K. i nie oddając ich do kasy Spółdzielni Kółek Rolniczych w C., a ponadto fałszując dowody sprzedaży nawozów sztucznych w celu ukrycia braku towarowo-pieniężnego powstałego w ciągu jednego roku w wysokości 263.914,60 zł, działaniem swym wyczerpał dyspozycje przestępstwa przewidzianego w art. 201 k.k. w zw. z art. 266 § 4 i art. 10 § 2 k.k. (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nie jest zasadna (...).(...) Druga część zarzutu rewizji prokuratura dotyczy kwestii wystawienia przez oskarżonego fałszywych dokumentów w związku z ujawnieniem w magazynie niedoboru w celu jego ukrycia.Istotnie - oskarżony dokonał przerobienia dokumentów w związku ze stwierdzonym niedoborem w prowadzonym przez niego magazynie w celu - jak wyjaśnił - tymczasowego ukrycia niedoboru, co do wysokości którego był chociażby ogólnie zorientowany jeszcze przed jego ujawnieniem przez komisje remanentowe i rozliczeniem magazynu przez księgowość, lecz - jak twierdził - mienia społecznego nie zagarnął.W związku z tym stwierdzić należy, że po pierwsze - sam fakt ujawnienia i ustalenia niedoboru nie stwarza podstawy do twierdzenia, że mienie w wysokości ustalonego niedoboru lub w jego części zostało przez jego sprawcę zagarnięte, po drugie - także sfałszowanie dokumentacji przez sprawcę niedoboru w celu jego ukrycia nie jest jeszcze dostatecznym dowodem tego, że nastąpiło zagarnięcie mienia społecznego w ramach stwierdzonego niedoboru, a po trzecie - również z nieustalenia innych okoliczności, mogących mieć wpływ na powstanie niedoboru (kradzieże, zniszczenie towaru z powodu braku należytego jego zabezpieczenia, nieprawidłowe prowadzenie dokumentacji magazynowej, nienależyte zabezpieczenie towaru w magazynie), nie wynika bezpośrednio wniosek, że towar z magazynu został przez sprawcę niedoboru zagarnięty, jeżeli nie zostanie ustalony zamiar zagarnięcia mienia.Sąd Wojewódzki, oceniając materiał dowodowy w sprawie, słusznie stwierdził, że brak podstaw do uznania oskarżonego za winnego zagarnięcia mienia społecznego, przypisując oskarżonemu odpowiedzialność za przestępstwo określone w art. 218 § 1 k.k.W tej sytuacji wszechstronne rozważania Sądu Wojewódzkiego i prawidłową ocenę materiału dowodowego należało podzielić i zaskarżony wyrok utrzymać w mocy (...).