IV KR 10/78

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski (sprawozdawca). Sędziowie: K. Mochtak, J. Wieczorek.Prokurator Prokuratury Generalnej: F. Pasturczak.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu między innymi sprawy Ryszarda K., oskarżonego z art. 202 § 1, art. 200 § 1, art. 266 § 4 i art. 239 § 3 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 29 czerwca 1977 r.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Lublinie rozpoznał między innymi sprawę Ryszarda K., oskarżonego oto, że:1) w okresie od 1973 r. do września 1975 r. w K., jako inspektor Wydziału Finansowego Urzędu Powiatowego w P., a następnie Okręgowego Zarządu Dochodów Państwa i Kontroli Finansowej w L., wyzyskując działalność Eksportowego Zakładu Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego w K. i działając w porozumieniu z pracownikami tegoż Zakładu, wziął udział w zagarnięciu 70 litrów spirytusu, płyt pilśniowych i blachy kwasoodpornej wartości 25.907 zł, działając tym na szkodę tego Zakładu, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 202 § 1, art. 200 § 1, art. 266 § 4 k.k. w związku z art. 10 § 2 k.k.,2) w dniu 1 lipca 1973 r. w miejscu - jak wyżej opisano - jako inspektor Okręgowego Zarządu Dochodów Państwa i Kontroli Finansowej w L. przyjął od Stanisława B., magazyniera Eksportowego Zakładu Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego w K., korzyść majątkową w postaci pieniędzy w wysokości 1.000 zł, w zamian za nieujawnienie braku 150 butelek wina w magazynie w Ż., tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 239 § 3 k.k.Po rozpoznaniu tej sprawy wyrokiem z dnia 29 czerwca 1977 r. Sąd Wojewódzki uznał Ryszarda K. za winnego tego, że jako inspektor Wydziału Finansowego Urzędu Miejskiego w P., a następnie Okręgowego Zarządu Dochodów Państwa i Kontroli Finansowej w L., działając w porozumieniu ze Stefanem K. - kierownikiem sezonowego punktu skupu owoców i warzyw w P., Janem W. i Józefem W. - kierowcami konwojentami Zakładu Transportu Spółdzielni w G. oraz kierownikami punktów skupu w G. - Kazimierzem M. i Józefem M., dostawcami owoców Józefem C., Marianem R. i innymi, od początku roku 1973 do września 1975 r., wykorzystując działalność Eksportowego Zakładu Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego w K., przy braku należytej kontroli i nadzoru ze strony Zarządu Spółdzielni Ogrodniczej w K. obciążali wystawionymi dowodami magazyn przetwórni w K. większą ilością surowca w postaci jabłek, porzeczek i truskawek od faktycznie dostarczonego, a następnie gotówkę stanowiącą równowartość nie dostarczonych owoców wycofywali z kasy przy pomocy dostawców owoców, zabierając w celu przywłaszczeniu co najmniej 55 litrów spirytusu przeznaczonego do produkcji, 50 kg kwasu cytrynowego, 4 kg pieprzu, 1.324 butelek wina, 23 litrów wina, 20 litrów moszczu śliwkowego, 20 kg blachy kwasoodpornej i 10 m2 używanych twardych płat pilśniowych, i w ten sposób łącznie uczestniczyli w zagarnięciu mienia wartości co najmniej 167.724 zł na szkodę Wojewódzkiej Spółdzielni Ogrodniczo-Pszczelarskiej w L. - Zakład Obrotu w P., przy czym oskarżony Ryszard K. uczestniczył w zagarnięciu co najmniej 2.241,50 zł. Ponadto Sąd ten uznał oskarżonego Ryszarda K. za winnego dokonania zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w pkt 2, i tak za czyn opisany w pkt 1 - na podstawie art. 202 § 1, art. 36 § 3 k.k. w związku z art. 10 § 2 k.k. - skazał go na 1 rok pozbawienia wolnośc i 10.000 zł grzywny, a za czyn opisany w pkt 2 - na podstawie art. 239 § 3 k.k., art. 36 § 3 k.k. - na 1 rok pozbawienia wolności i 5.000 zł grzywny; na podstawie art. 66-70 k.k. jako karę łączną wymierzył mu 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 10.000 zł grzywny, a na podstawie art. 73 § 1 i art. 73 § 3 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat (...).Wyrok Sądu Wojewódzkiego został zaskarżony przez oskarżonego (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja oskarżonego nie jest zasadna.Obrona oskarżonego Ryszarda K. zarówno w sądzie pierwszej instancji, jak i w rewizji sprowadza się do negowania winy wbrew zebranym dowodom.Sąd Wojewódzki miał jednak wystarczające podstawy do uznania tej winy za udowodnioną, dysponując dowodami w postaci wyjaśnień oskarżonego Jacka G. ze śledztwa, odczytanymi na rozprawie, zeznań świadka Piotra K., wyjaśnień oskarżonych Jana W., Macieja C. i Stanisława B.Odrzucając wyjaśnienia oskarżonego Ryszarda K. i dając wiarę obficie zebranemu materiałowi dowodowemu obciążającemu tego oskarżonego, Sąd Wojewódzki nie popełnił błędu i należycie swoje stanowisko uzasadnił.Kwestionowanie ustalenia, że blacha zabrana z terenu zakładu stanowiła mienie społeczne, nie może być uznane za zasadne, mimo stwierdzenia, że blacha nie była zinwentaryzowana. Niedokładność inwentaryzacji nie upoważnia do wniosku, że jakiekolwiek surowce czy materiały znajdujące się na terenie przedsiębiorstwa nie stanowią własności tego przedsiębiorstwa, zwłaszcza gdy nikt inny nie twierdzi, że jest inaczej i nie zgłasza do tych przedmiotów żadnych roszczeń (...).