II K 1201/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Wagner (sprawozdawca).Sędziowie: J. Dorsz, J. Matysiak.Prokurator: H. Furmankiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Bohdana J. (i innych) oskarżonego z art. 2 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) w związku z art. 1 § 1 lit. a) ustawy z dnia 21 stycznia 1958 r. (Dz. U. Nr 4, poz. 11), na mocy art. 375 k.p.k.wyrok w stosunku do Bohdana J. utrzymał w mocy (...).Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 23 lutego 1961 r. został skazany, między innymi, oskarżony Bohdan J. z art. 2 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 21 stycznia 1958 r. (Dz. U. Nr 4, poz. 11) na 5 lat więzienia, 5.000 zł grzywny, przepadek 1/4 części majątku oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na okres lat 4 za to, że w okresie od października 1958 r. do listopada 1959 r. w G., jako ekonomista materiałów pędnych w Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych w G., działając czynem ciągłym, wyłudził na szkodę wymienionego Przedsiębiorstwa artykuły pędne wartości około 70.000 zł, za których ochronę i przechowanie w związku z zajmowanym stanowiskiem był odpowiedzialny, w ten sposób, że nabywane przez siebie artykuły pędne w kilogramach przyjmował - na przychód - do magazynu w litrach bez stosowania współczynnika przeliczeniowego, a uzyskiwane wskutek tego nadwyżki rozdysponował na rzecz różnych osób.Od powyższego wyroku założył między innymi rewizję oskarżony Bohdan J. (...).Rewizja oskarżonego Bohdana J., wnosząc o zmianę wyroku przez obniżenie kary, zarzuca: błędną ocenę okoliczności faktycznych przez niesłuszne przyjęcie, iż oskarżony przywłaszczył sobie całą nadwyżkę w kwocie około 70.000 zł, uzyskaną wskutek przyjęcia na przychód w litrach materiałów pędnych nabytych w kilogramach, jakkolwiek oskarżony Bohdan J. z tego tytułu uzyskał tylko około 10.000 zł, resztą zaś należało obciążyć współoskarżonych W. i G.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:1. Co do oskarżonego Bohdana J.Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 21 stycznia 1958 r. decydujące znaczenie dla zastosowania przepisów tejże ustawy ma nie wysokość zysku osiągniętego w drodze przestępnej przez sprawcę, lecz wysokość szkody wyrządzonej z jego winy w mieniu społecznym. Skoro więc w danym wypadku oskarżony swą przestępną działalnością, podjętą z chęci zysku, spowodował stratę dla Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych w G. w nie kwestionowanej przez rewizję wysokości około 70.000 zł, to bez względu na wysokość uzyskanego stąd przez niego samego zysku mają tu zastosowanie odpowiednie przepisy ustawy z dnia 21 stycznia 1958 r., a co za tym idzie nie można mówić o rażącej surowości kary, wymierzonej - jeśli chodzi o karę pozbawienia wolności - w najniższej, dopuszczalnej ustawowo wysokości (art. 1 § 1 lit. a powołanej ustawy). Aczkolwiek więc - wobec tego że w grę wchodzą sankcje ustawy z dnia 21 stycznia 1958 r. (Dz. U. Nr 4, poz. 11) - nie ma istotnego znaczenia to, czy czyn oskarżonego zostanie zakwalifikowany z art. 1 § 1, czy też z art. 2 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), to jednak w odpowiedzi na zarzuty rewizyjne trzeba nadmienić, że oskarżony Bohdan J. był tą osobą, która faktycznie dysponowała paliwem w Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych w G. Wynika to również z oczywistego faktu, że nikt inny tylko oskarżony Bohdan J. wyprowadził z magazynu nadwyżkę odpowiadającą nie przeliczonej różnicy kilogramów benzyny na litry. Skoro więc sprawowana w rzeczywistości przez oskarżonego funkcja powodowała jego odpowiedzialność za prawidłowe ewidencjonowanie i właściwe dysponowanie paliwem, to stanowisko Sądu Wojewódzkiego, który w czynie oskarżonego dopatrzył się kwalifikowanej postaci zagarnięcia mienia społecznego, nie wykazuje błędu (...)Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.