II KK 2/14

Sygn. akt II KK 2/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Cesarz SSN Jacek Sobczak Protokolant Ewa Oziębła przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy w sprawie D. B. skazanego z art. 87 § 1 k.w. i art. 94 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 26 marca 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 października 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 25 października 2013 r., uznając za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie i przyjmując na ich podstawie, że okoliczności czynów i wina obwinionego nie budzą wątpliwości, Sąd Rejonowy: I. uznał D. B. za winnego tego w dniu 13 kwietnia 2013 r. około godziny 15.40 w W. przy ulicy G. 125 kierował pojazdem marki BMW o nr. rej. […], znajdując się w stanie po użyciu środków odurzających – marihuany, a ponadto w tym samym miejscu i czasie kierował tym pojazdem nie posiadając do tego uprawnień, tj. czynów stanowiących wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. oraz art. 94 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu łącznie 800 złotych grzywny; II. na podstawie art. 87 § 3 k.w. w zw. z art. 87 § 1 k.w. orzekł wobec obwinionego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 miesięcy; III. na podstawie art. 29 § 4 k.w. na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczył obwinionemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 13 kwietnia 2013 r. do dnia 25 października 2013 r.; IV. wymierzył obwinionemu opłatę i obciążył go kosztami postępowania. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone w trybie instancyjnym i uprawomocniło się w dniu 27 listopada 2013 r. Kasację od opisanego wyroku wniósł na niekorzyść obwinionego, w części dotyczącej orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, Prokurator Generalny, zarzucając na podstawie art. 111 k.p.s.w. oraz art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w., rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego, tj. art. 29 § 1 k.w., polegające na orzeczeniu wobec obwinionego za popełnienie wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 miesięcy, podczas gdy przepis ten stanowi, iż zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wymierza się w miesiącach lub latach na okres od 6 miesięcy do 3 lat. 3 W następstwie tak sformułowanego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, ponieważ zaskarżony wyrok zapadł z rażącą obrazą prawa materialnego, która miała istotny wpływ na jego treść. Obwinionemu przypisano m.in. popełnienie wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. i w konsekwencji, na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzeczono wobec niego obligatoryjny środek karny w postaci prowadzenia pojazdów, wskazując przy tym, że zakaz ten dotyczy prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. W związku z tym, że przepis stanowiący podstawę orzeczenia środka karnego nie zawiera granic jego wymiaru, konieczne było sięgnięcie do przepisu art. 29 § 1 k.w., który stanowi, iż zakaz prowadzenia pojazdów wymierza się w miesiącach lub latach, na okres od 6 miesięcy do 3 lat. W świetle tej regulacji jest oczywiste, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego skoro wymierzył obwinionemu zakaz prowadzenia pojazdów na cztery miesiące w sytuacji, gdy najniższy przewidziany prawem wymiar tego środka karnego to sześć miesięcy. Kierując się powyższym, należało uchylić zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i sprawę w tym zakresie przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W toku ponowionego postępowania Sąd ten będzie zobowiązany do przestrzegania obowiązującego prawa.