II KK 333/22

Sygn. akt II KK 333/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie S. D. i B. Z. o czyny z art. 296 § 1 i 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 października 2022 r. na posiedzeniu żądania sędziego o wyłączenie go od udziału w sprawie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. postanowił: wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od udziału w sprawie S. D. i B. Z. o czyny z art. 296 § 1 i 3 k.k. (II KK 333/22). UZASADNIENIE Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej Spółdzielni Mieszkaniowej wywiódł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2021 r., II AKa 195/20, w której podniósł m.in. zarzut zaistnienia w przedmiotowej sprawie uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., poprzez wydanie rozstrzygnięcia w warunkach nienależytej obsady sądu „albowiem w składzie sądu brały udziały osoby powołane na urząd sędziego w sądzie powszechnym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8.12.2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, która to wadliwość procesu powołania doprowadziła w okolicznościach przedmiotowej sprawy do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”. Sędzia Sądu Najwyższego Marek Motuk, mający rozpoznawać ww. kasację, złożył wniosek o wyłączenie go od udziału w sprawie. Wskazał, że treść opisanego wyżej zarzutu kasacyjnego uzasadnia wyłączenie go od rozpoznania przedmiotowej sprawy na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. Na urząd sędziego Sądu Najwyższego został bowiem powołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, postanowieniem z dnia 4 maja 2020 r., także na podstawie rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie powołanych wcześniej przepisów, a więc w procedurze kwestionowanej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. W tej sytuacji jego udział w rozpoznaniu ww. zarzutu stanowiłby rażące naruszenie zasady nemo iudex in causa sua, co w konsekwencji mogłoby wywołać zarówno u stron, jak i w powszechnym odbiorze przekonanie o braku bezstronności sądu i rzetelności procesu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Złożone przez sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka żądanie wyłączenia go od udziału w sprawie jest zasadne. Przepis art. 41 § 1 k.p.k. stanowi wszak, iż sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przywołane wyżej okoliczności faktyczne jednoznacznie wskazują, że w przedmiotowej sprawie zaktualizowała się ww. podstawa wyłączenia sędziego. Z tego powodu orzeczono jak na wstępie. [as]