II KK 521/21
WyrokIzba Karna2022-11-08
Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz, Antoni Bojańczyk, Dariusz Kala
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kasacja wniesiona przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący za przestępstwo zniesławienia, może być uznana za oczywiście bezzasadną?Ratio decidendi
Kasacja wniesiona przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący za przestępstwo zniesławienia, została oddalona jako oczywiście bezzasadna. Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty podniesione w kasacji nie spełniają wymogów określonych w art. 523 § 1 k.p.k., co skutkuje jej odrzuceniem bez potrzeby szczegółowej analizy merytorycznej.Stan faktyczny
Oskarżona została skazana za przestępstwo zniesławienia. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący Sądu Rejonowego. Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy rozpoznał kasację i postanowił ją oddalić jako oczywiście bezzasadną.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążył oskarżyciela prywatnego kosztami postępowania kasacyjnego oraz zasądził wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II KK 521/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca) SSN Dariusz Kala Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie S. L. oskarżonej z art. 212 § 1 i 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 8 listopada 2022 r., kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2021 r., sygn. akt X Ka 255/21 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 9 października 2020 r., sygn. akt V K 131/19, 1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; 2. obciąża kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne oskarżyciela prywatnego J. O.; 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu radcy prawnego K. K. kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy) w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie pisemnej odpowiedzi na kasację oraz kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem złotych) w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę przez Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE
2
Powiązane orzeczenia
- IV KK 457/22 2023-09-06Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu dotyczącym zasądzenia wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu?
- IV KK 472/23 2024-01-31Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu własnego postanowienia z urzędu, nawet jeśli wniosek strony dotyczył innej kwestii?
- V KK 189/25 2025-10-21Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym postanowieniu dotyczącą oznaczenia obrońcy z urzędu?
- II KK 392/16 2017-06-13Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym postanowieniu dotyczącym zasądzenia kosztów obrońcy z urzędu?
- II KK 527/23 2024-04-22Czy Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim własnym wyroku, zastępując określenie „obrońcy z wyboru” słowem „urzędu”?
Powołane przepisy
art. 212 § 1§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy