II KK 521/21

Sygn. akt II KK 521/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie S. L., oskarżonej z art. 212 § 1 i 2 k.k., na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 8 listopada 2022 r. w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. II KK 521/21 prostuje oczywistą omyłkę pisarską w pkt. 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. II KK 521/21, przez zastąpienie w sentencji prostowanego postanowienia kwoty „738 (siedemset trzydzieści osiem złotych)” tytułem wynagrodzenia za sporządzenie pisemnej odpowiedzi na kasację kwotą „442,80 (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy)” oraz kwoty „442,80 (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy)” tytułem wynagrodzenia za obronę przed Sądem Najwyższym kwotą „738 (siedemset trzydzieści osiem złotych)”. UZASADNIENIE Orzekając na rozprawie w dniu 8 listopada 2022 r. w sprawie kasacyjnej, Sąd Najwyższy postanowieniem oddalił kasację pełnomocnika oskarżyciela prywatnego J. O. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2021r., sygn. X Ka 255/21 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 9 października 2020 r., sygn. V K 131/19 jako oczywiście bezzasadną (pkt 1), obciążając oskarżyciela prywatnego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego (pkt 2). W pkt. 3 sentencji tego orzeczenia — 2 na skutek oczywistej omyłki — błędnie wskazał kwoty przysługującego obrońcy z urzędu oskarżonej S. L. radcy prawnemu K. K. wynagrodzenia za sporządzenie pisemnej odpowiedzi na kasację oraz obronę przed Sądem Najwyższym. Konieczne stało się zatem sprostowanie — na zasadzie przepisu art. 105 § 1 i § 2 zd. pierwsze k.p.k. — ww. punktu sentencji wydanego postanowienia przez prawidłowe określenie kwot wynagrodzenia za powyższe czynności procesowe, a mianowicie kwoty 442,80 (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy) za sporządzenie pisemnej odpowiedzi na kasację oraz kwoty 738 (siedemset trzydzieści osiem złotych) za obronę przed Sądem Najwyższym, określonych w § 4 ust. 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 6 i § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (j.t.: Dz.U. z 2019 poz. 68).