II KO 56/25

Izba Karna2025-03-26

Skład orzekający: Jerzy Grubba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek sądu o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, ze względu na stan zdrowia strony, powinien zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiej decyzji. Stan zdrowia strony, powodujący znaczne naruszenie funkcji narządu wzroku, słuchu i ruchu, skutkujący niezdolnością do samodzielnej egzystencji i uniemożliwiający udział w postępowaniu sądowym w sądzie właściwym miejscowo, uzasadnia przekazanie sprawy do sądu położonego bliżej miejsca zamieszkania strony. Pozwoli to na jej udział w rozprawie i zapewni prawo do osobistego reprezentowania swoich interesów.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy w Lublinie złożył wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wnioskodawczyni B.O. cierpi na znaczne naruszenie funkcji narządu wzroku, słuchu i ruchu, co upośledza jej sprawność i uniemożliwia samodzielną egzystencję. Stan zdrowia uniemożliwia jej udział w postępowaniu sądowym w sądzie właściwym miejscowo, oddalonym o około 400 km od jej miejsca zamieszkania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.

Pełny tekst orzeczenia

II KO 56/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie B.O. o odszkodowanie i zadośćuczynienie po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 marca 2025r. wniosku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 11 marca 2025r., sygn. akt IV Ko 357/25, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach. UZASADNIENIE Wniosek Sądu Okręgowego w Lublinie jest zasadny. Jak wynika przede wszystkim z dokumentacji lekarskiej znajdującej się w aktach sprawy (k. 24 – 52) u wnioskodawczyni stwierdzono znaczne naruszenie funkcji narządu wzroku, słuchu i ruchu, co upuśledza w dużym stopniu jej sprawność i skutkuje niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Choroby te powodują, że wnioskodawczyni obecnie nie nadaje się do uczestniczenia w II KO 56/25 2 postępowaniu sądowym, które miałoby się toczyć w sądzie właściwym miejscowo – oddalonym o ok. 400 km od jej miejsca stałego zamieszkania. W tej sytuacji przyjąć należy, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, którym winien być sąd położony bliżej miejsca zamieszkania wnioskodawczyni niż sąd właściwy. Taka decyzja pozwoli B.O. na udział w rozprawie minimalizując trudy związane z dotarciem do sądu. Jak wydaje się też, aktualnie jest to jedyna decyzja, która stworzy szansę przeprowadzenia niniejszego procesu stosunkowo sprawnie i z zagwarantowaniem wnioskodawczyni odpowiedniego prawa do osobistego reprezentowania swoich interesów. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, wskazując jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Okręgowy w Katowicach, a więc Sąd, na którego obszarze właściwości wnioskodawczyni zamieszkuje. [WB] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37§1 KPK§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy