II KO 65/21

Izba Karna2021-08-25

Skład orzekający: Rafał Malarski, Antoniego Bojańczyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobista znajomość sędziego z osobą, której dotyczy sprawa, zasiadanie z nią w kolegium redakcyjnym oraz kolegowanie się z jej synem, stanowią podstawę do wyłączenia sędziego od udziału w rozprawie kasacyjnej z powodu uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił żądania wyłączenia sędziego, uznając, że wskazane przez niego okoliczności, takie jak osobista znajomość z K. P., zasiadanie z nim w kolegium redakcyjnym oraz kolegowanie się z jego synem, nie stanowią obiektywnych przesłanek uzasadniających wątpliwość co do bezstronności sędziego w odbiorze zewnętrznym. Zwykła znajomość wynikająca ze współistnienia w środowisku prawniczym nie powinna wzbudzać obaw o stronniczość sędziego.
Stan faktyczny
Sędzia SN Antoni Bojańczyk złożył oświadczenie o istnieniu podstaw do wyłączenia go od udziału w rozprawie kasacyjnej sygn. akt II KK 266/20. Jako powody wskazał osobistą znajomość z K. P., zasiadanie z nim w Kolegium Redakcyjnym „P.” oraz kolegowanie się z jego synem w czasie wspólnej pracy w charakterze asystentów sędziego w Izbie Karnej SN. Sąd Najwyższy rozpoznał to oświadczenie na posiedzeniu bez udziału stron.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić żądania wyłączenia sędziego od udziału w rozprawie kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 65/21 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 sierpnia 2021 r. oświadczenia SSN Antoniego Bojańczyka o istnieniu podstaw do wyłączenia go od udziału w rozprawie kasacyjnej oznaczonej sygn. akt II KK 266/20 z powodów określonych w art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić żądania UZASADNIENIE Podstawą wyłączenia sędziego ze względu na instytucję iudex suspectus może być każda okoliczność, jeśli tylko uzasadnia wątpliwość co do bezstronności sędziego, którą należy rozumieć zarówno jako subiektywne odczucie sędziego co do jej braku, jak i jako uprawnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach. O ile nie sposób powątpiewać w szczerość subiektywnego odczucia SSN Antoniego Bojańczyka, że jego udziałowi w komplecie rozpoznającym prokuratorską kasację stoją na przeszkodzie: osobista znajomość K. P. (ten enigmatyczny zwrot pozostał nieokreślony), zasiadanie z nim przez pewien czas w Kolegium Redakcyjnym „P.” i kolegowanie się z jego synem w czasie wspólnej pracy w charakterze asystentów sędziego w Izbie Karnej Sądu Najwyższego, o tyle nie wytrzymuje krytyki pogląd, że wskazane kryteria mają charakter obiektywny i mogą wywołać u przeciętnego, rozsądnie rozumującego obywatela, wrażenie nakazujące skorzystanie z 2 rozwiązania przewidzianego w art. 41 § 1 k.p.k. Silnie trzeba podkreślić, że wskazane przez sędziego informacje oraz zdawkowe oświadczenie, iż zna osobiście K. P., pozostają w wyraźnej kolizji ze zdecydowanie stanowczym zapewnieniem, że nie łączą go z tą osobą ,,żadne więzi natury towarzyskiej”. Mamy więc do czynienia ze zwykłą znajomością wynikającą z faktu samego współistnienia w określonym środowisku prawniczym i miejscu, co w żadnym razie nie powinno wzbudzać w opinii publicznej obaw o stronniczość sędziego i o niemożność bezstronnego osądzenia przez niego sprawy na etapie kasacyjnym. Z tych względów należało do żądania SSN Antoniego Bojańczyka odnieść się negatywnie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 41 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy