II KR 151/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Ziemba. Sędziowie: W. Sutkowski (sprawozdawca), J. Szamrej.Prokurator Prokuratury Generalnej: C. Jaroszek.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 1982 r. sprawy Jerzego B. i innych, oskarżonych z art. 208 k.k. oraz innych przepisów kodeksu karnego, z powodu rewizji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w J. z dnia 25 czerwca 1981 r.:1) uchylił zaskarżony wyrok w częściach dotyczących orzeczenia o karach łącznych, konfiskaty mienia i pozbawienia praw publicznych orzeczonych w stosunku do oskarżonych Jerzego B., Zbigniewa P. i Józefa B.;2) zmienił ten wyrok:a) w stosunku do Jerzego B. w ten sposób, że przypisane oskarżonemu w pkt I i II wyroku przestępstwo uznał jako jedno przestępstwo ciągłe, określając łączną wartość zagarnięcia mienia społecznego na około 137.000 zł, a mienia indywidualnego łącznie na około 68.000 zł, przestępstwo to zakwalifikował z art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. i na podstawie tych przepisów oraz art. 36 § 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 lat pozbawienia wolności i 60.000 zł grzywny oraz wymierzył mu łączną karę pozbawienia wolności w wysokości 6 lat;b) w stosunku do Zbigniewa P. w ten sposób, że przypisane oskarżonemu w pkt VI i VII wyroku przestępstwa uznał jako jedno przestępstwo ciągłe, określając łączną wartość zagarniętego mienia społecznego na około 209.000 zł, a mienia indywidualnego łącznie na około 5.500 zł, przestępstwo to zakwalifikował z art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. i na podstawie tych przepisów oraz art. 36 § 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 lat pozbawienia wolności i 60.000 zł grzywny oraz wymierzył temu oskarżonemu łączną karę pozbawienia wolności w wysokości 6 lat;c) w stosunku do Józefa B. w ten sposób, że przypisane oskarżonemu w pkt X i XI wyroku przestępstwa uznał jako jedno przestępstwo ciągłe, określając łączną wartość zagarniętego mienia społecznego na około 178.000 zł, a mienia indywidualnego łącznie na około 3.600 zł, przestępstwo to zakwalifikował z art. 200 k.k. i na podstawie tego przepisu oraz art. 36 § 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności i 40.000 zł grzywny oraz w takiej samej wysokości wymierzył oskarżonemu łączną karę pozbawienia wolności i karę grzywny (...);3) w pozostałych zaskarżonych częściach wyrok ten utrzymał w mocy.Uzasadnienie faktyczneJerzy B. i Zbigniew P. zostali oskarżeni o to, że:I) w nocy z dnia 14 na dzień 15 marca 1970 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się do warsztatu ślusarskiego przez urwanie kłódek przy drzwiach, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia kombinerki monterskie i inne przedmioty o łącznej wartości 150 zł na szkodę Stanisława K., tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k.;II) w tym samym czasie i miejscu - jak opisano wyżej - działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się do garażu przez ukręcenie kłódek przy drzwiach i po wejściu do wewnątrz zabrali w celu przywłaszczenia latarkę elektryczną o wartości 50 zł na szkodę Jana K., tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k.;III) w tym samym czasie i miejscu - jak opisano wyżej - działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się do garażu przez ukręcenie kłódek przy drzwiach, a następnie po zejściu do wewnątrz zabrali w celu przywłaszczenia dwa kanistry z paliwem ołącznej wartości 1.700 zł na szkodę Władysława W., tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k.;IV) w tym samym czasie i miejscu - jak opisano wyżej - działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się do garażu przez ukręcenie kłódek przy drzwiach, skąd zabrali w celu przywłaszczenia kanister z paliwem oraz w celu krótkotrwałego użycia samochód osobowy "Fiat 125p" na szkodę Jana P., tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 i 214 § 1 k.k. oraz 10 § 2 i art. 60 § 1 k.k.; V) w tym samym czasie - jak opisano wyżej - w B., działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się do sklepu spożywczego nr 43 przez ukręcenie kłódek przy drzwiach i po wejściu do wewnątrz zabrali w celu przywłaszczenia spirytus i pieniądze oraz inne artykuły spożywcze o łącznej wartości 25.022 zł na szkodę Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w C., tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k.(...).Józef B. oraz Zbigniew P. zostali oskarżeni o to, że:XVI) w nocy z dnia 15 na dzień 16 lutego 1979 r. w Z., działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się do pawilonów spożywczych w ten sposób, że ukręcili kłódkę do drzwi, a następnie po wejściu do wnętrza zabrali w celu przywłaszczenia artykuły spożywcze i monopolowe łącznej wartości nie mniejszej niż 76.000 zł na szkodę GS "Samopomoc Chłopska" w N., tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. w stosunku do Zbigniewa P. i w art. 208 k.k. w stosunku do Józefa B.;XVII) w tym samym czasie - jak opisano wyżej - działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się do kiosku "Ruch" przez ukręcenie kłódek przy drzwiach, a po wejściu do wewnątrz zabrali w celu przywłaszczenia towary w postaci papierosów i żyletek o łącznej wartości 2.600 zł na szkodę PUPiK w J., tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 k.k. w stosunku do Józefa B. i w art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. w stosunku do Zbigniewa P. i w art. 208 k.k. w stosunku do Józefa B.;XVIII) w tym samym czasie - jak opisano wyżej - w Z., działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się do sklepu spożywczego nr 16, skąd zabrali w celu przywłaszczenia artykuły spożywcze, słodycze o łącznej wartości 9.871 zł na szkodę GS "Samopomoc Chłopska" w N., tj. o popełnienie czynu określonego w art. 208 k.k. w stosunku do Zbigniewa P. i w art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. w stosunku do Józefa B.(...). Sąd Wojewódzki w J. wyrokiem z dnia 25 czerwca 1981 r. uznał Jerzego B. za winnego popełnienia:1) czynów opisanych w pkt I, II, III, IV, VI, VII, IX, X, XI, XII, i XIV wyroku i uznając je za przestępstwo ciągłe skazał go na podstawie art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. na karę 5 lat pozbawienia wolności;2) czynów opisanych w pkt V, VIII, XII, XIII, XXV, XXVI, XXVII i XXX wyroku, uznając je jako przestępstwo ciągłe, i na podstawie art. 208 i 201 w zw. z art. 60 § 3 k.k. skazał go na karę 6 lat pozbawienia wolności;3) czynu opisanego w pkt XIV wyroku i na podstawie art. 212 § 1 i art. 60 § 1 k.k. skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności; 4) czynu opisanego w pkt XV wyroku i na podstawie art. 234 § 1 k.k. skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności;5) czynu opisanego w pkt XXIII wyroku i na podstawie art. 214 § 2 k.k. skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.Zbigniewa P. uznał za winnego popełnienia:6) czynów opisanych w pkt I, II, III, IV, XIX i XXIV wyroku, uznając je jako przestępstwo ciągłe, i na podstawie art. 208 i 60 § 1 k.k. skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;7) czynów opisanych w pkt V, XVI, XX, XXI, XXII, XXV, XXVI, XXVII i XXXI wyroku, uznając je jako przestępstwo ciągłe, i na podstawie art. 208 i 201 w zw. z art. 60 § 3 k.k. skazał go na karę 7 lat pozbawienia wolności;8) czynu opisanego w pkt XXIII wyroku i na podstawie art. 214 § 2 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.Józefa B. uznał za winnego popełnienia:9) czynów opisanych w pkt XVI, XX, XXI, XXII, XXV, XXVI i XXVII wyroku, uznając je jako przestępstwo ciągłe, i na podstawie art. 208 i 201 k.k. skazał go na karę 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;10) czynów opisanych w pkt XIX, i XXIV wyroku i za każdy z tych czynów skazał go na karę po roku pozbawienia wolności;11) czynu opisanego w pkt XXIII wyroku i na podstawie art. 214 § 2 k.k. skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;12) czynu opisanego w pkt XXVIII wyroku i na podstawie art. 203 § 1 k.k. skazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto na podstawie art. 36 § 3 k.k. Sąd wymierzył oskarżonym karę grzywny: Jerzemu B. za przestępstwo opisane w pkt I wyroku 40.000 zł, a za przestępstwo opisane w pkt VII wyroku 50.000 zł, Zbigniewowi P. za przestępstwo opisane w pkt VI wyroku 20.000 zł, a za przestępstwo opisane w pkt VII wyroku 50.000 zł, Józefowi B. za przestępstwo opisane w pkt X wyroku 40.000 zł, za przestępstwo opisane w pkt XI wyroku 10.000 zł, a za przestępstwo opisane w pkt XIII wyroku 15.000 zł, na podstawie art. 40 § 1 pkt 3 k.k. pozbawił oskarżonych praw publicznych na okres 4 lata, a na podstawie art. 46 § 1 pkt 3 k.k. orzekł karę konfiskaty mienia oskarżonych w całości oraz na podstawie art. 62 § 1 i art. 63 § 1 k.k. orzekł wobec Jerzego B. i Zbigniewa P. nadzór ochronny na okres 3 lat.Łącznie Sąd ten wymierzył Jerzemu B. i Zbigniewowi P. kary po 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 40.000 zł grzywny.Od tego wyroku wnieśli rewizje oskarżeni (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...) W zakresie oceny prawnej czynów oskarżonych trzeba stwierdzić, że Sąd Wojewódzki w sposób mechaniczny dokonał podziału na dwa przestępstwa ciągłe, grupując w jedno przestępstwo ciągłe czyny polegające na kradzieży z włamaniem do jednostek gospodarki uspołecznionej, a w drugie przestępstwo ciągłe wszystkie czyny polegające na kradzieży z włamaniem na szkodę osób fizycznych.Wprawdzie Sąd Wojewódzki nie uzasadnił, dlaczego dokonane czyny kradzieży z włamaniem na szkodę osób prawnych i fizycznych nie stanowią przestępstwa ciągłego, jednakże - jak się wydaje - uznał, że są to inne dobra prawem chronione. W związku z tym należy zauważyć, że jeżeli zostały spełnione wszystkie inne przesłanki do przypisania przestępstwa ciągłego, to fakt, że przedmiotem zamachu przy dokonaniu poszczególnych czynów było mienie społeczne i mienie indywidualne, nie odbiera takiemu działaniu cech przestępstwa ciągłego. Jest to przecież takie samo dobro prawem chronione, o czym świadczy m.in. fakt, że kradzieże z włamaniami mienia społecznego i mienia indywidualnego są kwalifikowane z tego samego przepisu, tj. art. 208 k.k.Skoro przedmiotem takiego zamachu jest mienie społeczne i mienie indywidualne, to takie czyny są przestępstwami jednego typu, a jeżeli zostały popełnione z góry powziętym zamiarem lub z zastosowaniem tej samej sposobności i w odstępach czasu zbliżonych do siebie, to takie czyny stanowią jedno przestępstwo ciągłe.Wszystkie bowiem takie czyny są wynikiem jednorodnej działalności przestępczej i jednolitego zamiaru.Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że wszystkie przypisane oskarżonym czyny polegające na kradzieży z włamaniem mienia społecznego i mienia indywidualnego stanowią jedno przestępstwo ciągłe i dlatego zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonemu Jerzemu B. przypisał jedno przestępstwo ciągłe, obejmując nim przypisane mu w pkt I i II wyroku przestępstwa, oskarżonemu Zbigniewowi P. przypisał jedno przestępstwo ciągłe, obejmując nim przypisane mu przestępstwa w pkt VI i VII wyroku, oraz oskarżonemu Józefowi B. przypisał jedno przestępstwo ciągłe, obejmując nim przypisane mu przestępstwo w pkt X i XI wyroku (...).