II KR 293/74

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia dr K. Mioduski (sprawozdawca). Sędziowie: Z. Ziemba, M. Synoradzki.Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Władysława S., oskarżonego z art. 200 § 1, art. 266 § 4, art. 265 § 1, art. 199 § 1, art. 201 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Opolu z dnia 18 czerwca 1974 r.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylając postanowienie tegoż Sądu z dnia 6 września 1974 r. o zastosowaniu amnestii złagodził na podstawie art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 159) wymierzoną karę pozbawienia wolności o jedną trzecią, tj. do 2 lat i 8 miesięcy (...).Uzasadnienie faktyczne(...) Rewizja oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego wpłynęła do tegoż Sądu w dniu 25 lipca 1974 r. Sąd Wojewódzki w Opolu przed przesłaniem akt wraz z rewizją Sądowi Najwyższemu postanowieniem z dnia 6 września 1974 r., powołując się na art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 159), złagodził skazanemu nieprawomocnie orzeczoną karę 4 lat pozbawienia wolności o jedną trzecią, tj. do 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczenie powyższe jako zapadłe z obrazą art. 11 ust. 1 ustawy o amnestii i wydane przez sąd niższego rzędu w kwestii należącej do własności sądu rewizyjnego należało z urzędu uchylić i zastosować amnestię w wyroku Sądu Najwyższego. Jeżeli amnestii nie zastosowano w nieprawomocnym wyroku, który został zaskarżony rewizją, to sądem właściwym dla zastosowania amnestii jest w myśl art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 159) sąd rewizyjny, jako właściwy do rozpoznania danej sprawy.