II KR 372/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Jarząbek (sprawozdawca). Sędziowie: J. Borodej, A. Sajkiewicz (sędzia SW - deleg.).Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kępiński.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 1985 r. sprawy Andrzeja Z. i innych, oskarżonych z art. 168 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez prokuratora, co do wszystkich oskarżonych, i obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w O. z dnia 21 sierpnia 1985 r. zmienił zaskarżony wyrok tylko w ten sposób, że podwyższył wymierzoną karę pozbawienia wolności za czyn określony w art. 168 § 2 k.k. oskarżonemu Andrzejowi Z. do 6 lat (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w O. wyrokiem z dnia 21 sierpnia 1985 r. uznał m.in. oskarżonego Andrzeja Z. za winnego tego, że w dniu 17 grudnia 1984 r. w N., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi, przemocą polegającą na użyciu siły fizycznej doprowadził Danutę S. do poddania się czynowi nierządnemu, a następnie wykonania tego czynu na jej osobie, tj. przestępstwa określonego w art. 168 § 2 k.k. (...), i skazał na podstawie art. 168 § 2 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności (...).Od wyroku tego wnieśli rewizje prokurator co do wszystkich oskarżonych oraz obrońcy oskarżonych (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...) Okoliczność, że pokrzywdzona Danuta S. złożyła wniosek o ściganie sprawców zgwałcenia w dniu 25 stycznia 1985 r., a więc po upływie przeszło miesiąca od daty czynu, nie może podważać wiarygodności jej zeznań. Przestępstwo określone w art. 168 § 2 k.k. jest przestępstwem ściganym na wniosek pokrzywdzonego, przy czym przepisy kodeksu karnego nie zakreślają terminu, w jakim złożenie wniosku powinno nastąpić, uzależnione bowiem to jest od woli pokrzywdzonego. W każdym razie wniosek taki, jeżeli pokrzywdzony żąda ścigania, musi być złożony przed upływem przedawnienia. Kodeks postępowania karnego nie określa formy, w jakiej pokrzywdzony powinien wyrazić wolę ścigania (tj. złożyć wniosek); wola ta może być wyrażona ustnie do protokołu zawiadomienia o przestępstwie czy do protokołu przesłuchania w charakterze świadka albo przez własnoręcznie sporządzone pismo lub przez podpisanie odpowiednio przygotowanego formularza (druku); istotne jest bowiem to, by z dokumentu procesowego w sposób wyraźny wynikało żądanie pokrzywdzonego przestępstwem określonym w art. 168 § 2 k.k. ścigania sprawców. Z tego też powodu dla oceny skuteczności złożonego wniosku o ściganie nie ma żadnego znaczenia fakt, że został on napisany na maszynie, a osoba pokrzywdzona złożyła pod jego treścią podpis.Dodać też należy, że Danuta S. w sposób przekonujący w zeznaniach swoich wyjaśniła, dlaczego wniosek ten złożyła po upływie jednego miesiąca (...).