II KRn 300/58

Uzasadnienie faktyczneOskarżonego uznano za winnego przestępstwa z art. 1 § 1 dekretu z dnia 4 marca 1953 r., poz. 69, w związku z dekretem z dnia 23 grudnia 1954 r., poz. 283, popełnionego przez to, że zabrał on w celu przywłaszczenia z lasu państwowego jeden mp szczap opałowych olchy wartości 38 zł 70 gr. Sądy w uzasadnieniach wyroków oparły się na ustaleniu, że oskarżony zabrał z lasu drzewo innej jakości, aniżeli wskazywała na to wykupiona przez niego asygnata.Sądy obu instancji pominęły jednak okoliczność, że strata Skarbu Państwa wyniosła zaledwie 9 zł, gdyż oskarżony wpłacił na rachunek Nadleśnictwa kwotę 29 zł 70 gr, a drzewo zabrane przezeń z lasu oszacowane zostało na kwotę 38 zł 70 gr. W myśl zatem art. 3 § 3 dekretu z dnia 23 grudnia 1954 r., poz. 283, w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Leśnictwa z dnia 24 grudnia 1954 r., poz. 267, czyn oskarżonego podlegał rozpoznaniu w trybie orzecznictwa karno - administracyjnego, ponieważ z czynu tego wynikła nieznaczna szkoda, a oskarżony nie był poprzednio karany za wyrąb lub zagarnięcie z lasu drzewa stanowiącego mienie społeczne.Powyższe rozumowanie znajduje poparcie w poglądzie Sądu Najwyższego, wyrażonym w postanowieniu z dnia 12 kwietnia 1956 r. - IV KO 71/55 (OSP zeszyt 3, poz. 74/57), według którego o kwalifikacji czynu z dekretu z dnia 4 marca 1953 r., poz. 68, decyduje wysokość zamierzonego przez sprawcę uszczuplenia własności społecznej, jeżeli sprawca, zagarniając mienie społeczne, równocześnie z jakiegokolwiek powodu "świadczy coś w zamian" pokrzywdzonej instytucji państwowej lub społecznej.