II KZ 39/15

Sygn. akt II KZ 39/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący) SSN Michał Laskowski SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) w sprawie skazanej M. M., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 września 2015 r., zażaleń skazanej i jej obrońcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt II AKo 109/15, o nieuwzględnieniu wniosku o zwolnienie od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania oraz wniosku obrońcy o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielnoej w postępowaniu zażaleniowym p o s t a n o w i ł: 1. zmienić zaskarżone postanowienie i zwolnić M.M. od obowiązku uiszczenia opłaty od wniosku o wznowienie postępowania; 2. nie uwzględnić wniosku obrońcy z urzędu o przyznanie dodatkowego wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie zażalenia. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanej M. M. o zwolnienie od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania motywując to tym, iż M. M. jest zatrudniona odpłatnie w zakładzie karnym, posiada także środki do dyspozycji, w tym zgromadzone na rachunku oszczędnościowo–rozliczeniowym. 2 Powyższe postanowienie zaskarżyli skazana oraz jej obrońca wskazując na aktualną sytuację rodzinną i finansową skazanej, która nie pozwala jej na uiszczenie opłaty od wniosku. Obrońca dodatkowo wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenia zasługują na uwzględnienie. Zdaniem Sądu Najwyższego uiszczenie przez wnioskodawczynię opłaty od wniosku o wznowienie postępowania jest dla niej zbyt uciążliwe, jeżeli rozważy się w sposób prawidłowy jej sytuację osobistą i majątkową oraz brak realnych dochodów. Co prawda M. M., jak wynika z zaświadczenia z Zakładu Karnego w Ł. z dnia 13 maja 2015 r. (k. 253) posiada środki na rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowym, jednakże, na rachunku tym ciąży szereg zajęć komorniczych. Od dłuższego czasu skazana przebywa w warunkach izolacji, podobnie zresztą jak jej mąż, nie może więc liczyć ona na jakąkolwiek pomoc z zewnątrz zakładu karnego. Należy również wskazać na niekonsekwencję w rozumowaniu Sądu Apelacyjnego. Zaświadczenie powyżej wskazane oraz sytuacja rodzinna i majątkowa były podstawą wyznaczenia skazanej obrońcy z urzędu w celu zbadania podstaw do wznowienia postępowania. Obecnie, gdy taki wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez obrońcę, Sąd Apelacyjny odmówił zwolnienia skazanej od opłaty od wniosku, co w sytuacji skazanej uniemożliwiłoby nadanie mu biegu. Nie jest natomiast zasadny wniosek obrońcy o przyznanie jej dodatkowego wynagrodzenia za udzielenie skazanej pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym, co sprowadza się do wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie przedmiotowego zażalenia. Adw. I. T. została wyznaczona zarządzeniem z dnia 15 maja 2015 r. w trybie art. 84 § 3 k.p.k. i za sporządzenie wniosku o wznowienie postępowania zostało przyznane jej wynagrodzenie postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r. Zauważyć należy, że wyznaczenie obrońcy z urzędu w tym trybie nakładało na obrońcę obowiązek podejmowania wszelkich czynności procesowych związanych z realizacją zadania głównego. W takiej sytuacji obrońcy nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie zażalenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. 3 l.n