III KK 325/21

WyrokIzba Karna2021-11-22

Skład orzekający: Małgorzata Gierszon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy błąd w odmianie nazwiska zagranicznego pochodzenia w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego stanowi oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że brak jest podstaw do sprostowania uzasadnienia wyroku z powodu odmiany nazwiska oskarżonego. Nawet jeśli przyjąć, że nazwisko oskarżonego nie podlega odmianie w języku polskim, nie można mówić o "oczywistej" omyłce pisarskiej, która jest warunkiem koniecznym do zastosowania procedury sprostowania. Językoznawcy zgodnie twierdzą, że nazwiska w języku polskim należy odmieniać.
Stan faktyczny
Oskarżony złożył pismo do Sądu Najwyższego, w którym podniósł, że w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego (sygn. akt III KK 325/21) jego nazwisko zostało błędnie odmmienione. Nazwisko oskarżonego ma zagraniczne pochodzenie i według niego nie podlega odmianie. Oskarżony sugerował potrzebę sprostowania tej "pomyłki".
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku oskarżonego o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KK 325/21 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie podejrzanego M.H. oskarżonego o przestępstwo z art. 209§1a k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k. na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 22 listopada 2021 r., w przedmiocie wniosku oskarżonego złożonego w trybie art. 9 § 2 k.p.k. o sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 105 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku oskarżonego nie uwzględnić. UZASADNIENIE W dniu 13 października 2021 r Sąd Najwyższy, w sprawie o sygn. akt III KK 325/21 po rozpoznaniu kasacji Prokuratora Generalnego w trybie art. 535 § 5 k.p.k. wydał wyrok i. – z urzędu – sporządził jego uzasadnienie. W dniu 8 listopada 2021r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo oskarżonego w którym podniósł on, że w uzasadnieniu przywołanego wyroku w sposób błędny odmieniono jego nazwisko podczas, gdy z tej racji, iż jest ono zagranicznego pochodzenia odmianie nie podlega. Oskarżony wprawdzie nie sformułował wniosku o sprostowanie – z tego powodu – tych zawartych w uzasadnieniu „pomyłęk”, niemniej jednak treść tego pisma pozwala wnioskować, że to było jego intencją. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wbrew stanowisku oskarżonego brak jest podstaw do przyjęcia, że uzasadnienie przywołanego wyroku zawiera wskazywane przez oskarżonego 2 „pomyłki” i w związku z tym zaistniała konieczność ich sprostowania - w oparciu o przywołaną powyżej regulację. Językoznawcy nie mają bowiem wątpliwości, iż nazwiska w języku polskim należy odmieniać. Niezależnie od tego nawet, gdyby – wbrew regułom zawartym w słownikach poprawnej polszczyzny założyć, że w przypadku oskarżonego jest inaczej , to wówczas dalej byłoby brak podstaw do prostowania owych „pomyłek”, z tego względu, że nie mają one charakteru „oczywistego”, a tylko takie podlegają procedurze prostowania. Z tego powodu postanowiono jak wyżej.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 209§1art. 209 § 1 KKart. 9 § 2 KPKart. 105 KPKart. 535 § 5 KPK§1§ 1§ 2§ 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy