III KO 45/54

SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w sprawie Zygmunta B., osk. z art. 1 § 3 dekretu z dn. 4.III.1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 68), po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Zielonej Górze kwestię prawną:"Czy pieniądze przeznaczone na cele społeczne, uzyskane ze zbiórki złomu przeprowadzonej przez pracowników Polskich Zakładów Zbożowych na podstawie zobowiązania podjętego przez nich na odprawie powołanej przez kierownika Zakładu, stanowią mienie społeczne w rozumieniu dekretów z dn. 4.III.1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 68 i 69), mimo że nie zostały jeszcze przekazane żadnej organizacji społecznej."- rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW myśl Konstytucji PRL, własność społeczna (mienie społeczne) ma formę własności państwowej, czyli mienia ogólnonarodowego, albo formę własności spółdzielczej (art. 7 ust. 1, art. 10 ust. 2 i 3, art. 11).Z zasad naszego ustroju politycznego wynika, że własność Partii, stronnictw politycznych, Związku Młodzieży Polskiej, związków zawodowych, stowarzyszeń kulturalnych i innych organizacji społecznych traktować należy jako własność społeczną. W tym kierunku poszło też orzecznictwo Sądu Najwyższego na tle art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy o amnestii z dn. 22.XI.1952 r.Z tych zasad należy uznać że własność organizacji społecznych stanowi mienie społeczne również w rozumieniu dekretów z dn. 4.III.1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 68 i 69).Pieniądze organizacji społecznych, pochodzące z wszelkiego rodzaju zbiórek (składek członkowskich, dobrowolnych ofiar itp.) stanowią przeto mienie społeczne w rozumieniu naszych podstawowych norm prawno-ustrojowych, a więc również i w rozumieniu wspomnianych dekretów.Pieniądze te nie tracą charakteru mienia społecznego dlatego, że nie zostały jeszcze przekazane właściwej organizacji społecznej. Przekazanie jest bowiem kwestią techniczną, jednakże i przed przekazaniem, zebrane celem przekazania organizacji społecznej pieniądza stanowią mienie społeczne.Z tych zasad orzeczono jak wyżej.