III KO 8/17

Sygn. akt III KO 8/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie S. J. z wniosku K. P. o wznowienie postępowania Sądu Okręgowego w B. o sygn. akt III K (…), zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt II AKa (…), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2017 r. z urzędu, kwestii zawieszenia postępowania, na podstawie art. 61 § 1 k.p.k. w zw. z art. 58 § 1 i 2 k.p.k.,, p o s t a n o w i ł zawiesić na okres 3 miesięcy postępowanie o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. III K (…) Sądu Okręgowego w B. z wniosku zmarłego oskarżyciela posiłkowego K. P. UZASADNIENIE W dniu 3 stycznia 2017 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek oskarżyciela posiłkowego K. P. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w B. o sygn. akt III K (…), zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt II AKa (…), w którym to postępowaniu S. J. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. W dniu 14 czerwca 2017 r. wyznaczony oskarżycielowi posiłkowemu, na jego umotywowany wniosek, pełnomocnik z urzędu w osobie adw. M. J. G., 2 poinformował Sąd Najwyższy, że nie znalazł podstaw prawnych do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Tego samego dnia wpłynął również z Urzędu Stanu Cywilnego w B. skrócony odpis aktu zgonu K .P., z którego wynika, że oskarżyciel posiłkowy zmarł w dniu 17 maja 2017r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 k.p.k. śmierć oskarżyciela posiłkowego nie tamuje biegu postępowania; osoby najbliższe lub pozostające na jego utrzymaniu mogą przystąpić do postępowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego w każdym stadium postępowania. W razie śmierci oskarżyciela posiłkowego, który samodzielnie popierał oskarżenia, stosuje się odpowiednio art. 61 k.p.k. (art. 58 § 2 k.p.k.), który przewiduje zawieszenie postępowania określając 3 miesięczny termin dla osób najbliższych lub pozostających na utrzymaniu zmarłego na wstąpienie w jego prawa. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem złożenie przez pełnomocnika wyznaczonego dla K. P. z urzędu opinii o braku podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania, nie zamyka drogi dla kręgu wskazanych wyżej podmiotów, do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie, o którym mowa w art. 545 § 2 k.p.k., przez złożenie takiego wniosku przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru. Uwzględniając treść powołanego wyżej przepisu art. 58 § 1 k.p.k. uznać jednocześnie należy, że przystąpienie do postępowania w każdym jego stadium, nie wyklucza również postępowań prowadzonych w trybie przepisów Rozdziałów 55 i 56 Kodeksu postępowania karnego. Wprawdzie art. 529 k.p.k. przewiduje, że wniesieniu i rozpoznaniu kasacji na korzyść oskarżonego nie stoi na przeszkodzie m.in. stwierdzenie okoliczności wyłączającej ściganie (np. art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. – śmierć oskarżonego), a podobną regulację zawierają przepisy dotyczące wznowienia postępowania (art. 542 § 2 k.p.k. – wniosek o wznowienie postępowania na korzyść może złożyć wobec śmierci skazanego osoba najbliższa), ratio legis tych unormowań stanowi wszelako jedynie umożliwienie wniesienia i rozpoznania nadzwyczajnego środka zaskarżenia na korzyść skazanego pomimo istnienia ujemnej przesłanki procesowej z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., gdyż tylko wówczas możliwa byłaby ewentualna pośmiertna rehabilitacja osoby niesłusznie 3 skazanej. Nie mają one natomiast żadnego przełożenia na uprawnienia pokrzywdzonego będącego stroną postępowania czy to kasacyjnego, czy też wznowieniowego, gdyż do tej z kolei materii odnoszą się wyłącznie przepisy powołane na wstępie niniejszego orzeczenia. Kierując się omówionymi względami postanowiono jak na wstępie. Na postanowienie niniejsze zażalenie nie przysługuje.